Page 74 - tmp

Een mijnwerker vertelde in een film over het werk in de mijnen. Het was vreselijk
zwaar werk. Vooral het stof was slecht. Ze hadden mondkappen, maar tijdens het
zware werk, bijvoorbeeld met de boren, kregen ze vaak niet genoeg lucht. Dan werd
die bescherming afgedaan met alle gevolgen van dien, zoals stoflongen. Ze werkten
soms in tunnels van hooguit 50 cm hoog, zodat je niet eens behoorlijk op je knieën
kon zitten. De boren waren loodzwaar. Je kon er een optillen. Ik moest er echt aan
scheuren. Ze wogen zo'n 20 kg. Bedenk dan dat ze altijd in stoffige en warme
omstandigheden moesten werken, hoe dieper hoe warmer. Veel mijnwerkers werden
invalide met stoflongen en gewrichtsaandoeningen. Iedereen heeft vast wel eens een
foto gezien van de pikzwarte mijnwerkers die uit de liften kwamen. Het was echte
zeer ongezonde slavenarbeid. Gelukkig was de rest van de tentoonstelling veel
vrolijker en positiever. Ik was echt onder de indruk van wat er tegenwoordig mogelijk
is met behulp van computers, projectoren en allerlei sensoren om bewegingen op te
vangen en om te zetten in beeld en geluid. Na het bezoek liepen we terug naar de
abdij. Ik had nooit gedacht dat ik nog een keer in het klooster zou gaan.

Fotocompilatie op onze hotelkamer

Toch was die tijd nu gekomen. Gelukkig hoefde ik nu niet celibatair te leven en zou
het verblijf niet te lang duren. Wij keken vanuit onze kamer op de toren van de kerk
en een binnentuin. Voor avondeten hoefden we geen restaurant te zoeken, we
hadden hier halfpension. De eetzaal was sfeervol ingericht. Als voorgerecht nam Lily
carpaccio van ribeye en ik een geitenkaasje met honing plus twee scampi's. Ik vond
het een aparte combinatie. Lily was enthousiast over haar dungesneden rund en ik at
ook met smaak het licht romige kaasje met honing en de grote garnalen. Een soort
surf and turf, zoals de Engelsen dat noemen. Daarna namen we beiden de heilbot
met groenten en puree. Het waren geen overdadige porties, maar wel erg smakelijk.
Het toetje was een vanillepuddinkje met een grote bol frambozenijs erop en diverse
vruchten. Lily dronk er een 0% witbiertje bij en ik een gewoon witbiertje en later een
dubbel Rolduc's bier. Ze hadden ook een triple, maar dat vond ik te heftig voor bij het
eten. Het was een donker biertje en lekker. We hadden weer een leuke en deze keer
ook heel leerzame dag achter de rug.