Page 132 - tmp
P. 132
"Geen gefrutsel meer aan mijn lijf, ik heb hoofdpijn", zal ze wel gedacht hebben. Het
is natuurlijk allemaal fantasie van me, maar het zag er echt zo uit. We hebben er een
hele tijd van genoten. Tussen de vogels zaten ook veel bergeenden die qua kleur er
goed bij pasten. Opeens vloog de hele groep op, een prachtig gezicht, maar ik had
net mijn camera opgeborgen, dat was jammer. Dit was echt even een hoogtepunt.
Op Terschelling zien we ze ook heel vaak, achter de dijk meestal. Maar dan zitten ze
over het algemeen veel verder weg en zijn ze druk aan het foerageren met hun
kenmerkende zwaaibeweging in het water om kleine visjes, zoals tiendoornige
stekelbaarzen, schelpdieren en kreeftachtigen, zoals garnalen te vangen. We fietsten
weer verder en zagen in de verte al het doel van de tocht, de vuurtoren van
Norderney.
De dijk maakte een bocht richting duinenrand. We reden nog steeds langs het
natuurgebied. Het was nog een eindje fietsen tot aan de toren, ervoor lag het
vliegveld. Het was ook weer een toren gemaakt van bruingrijze bakstenen. Op een
flinke vierkante sokkel stond de ruim 50 meter hoge, achthoekige toren.
De vuurtoren van Norderney
