Page 126 - tmp

We zijn daarna weer afgedaald naar het stadje en vonden uiteindelijk een terrasje dat
open was. Het was een ijssalon, maar je kon er ook koffie, thee en heerlijk eigenge-
ste
maakte taartpunten krijgen. Die namen we natuurlijk om het begin van Lily's 75 jaar
te vieren. Volgend jaar om deze tijd, inshallah, leeft ze een driekwart eeuw. We hebben
heerlijk zitten snoepen van de vruchtentaartjes, natuurlijk twee verschillende, want dan
kan je van twee walletjes, eigenlijk taartpunten snoepen. De eigenaar was een heel
aardige Italiaanse, oudere man. We voelden ons weer even in Italië omdat hij ons
aansprak met signora en signore. Gesterkt door zoveel zoetigheid begonnen we aan
een rondwandeling die begon langs de rivier. Het doel was Schloss Siebeneichen. We
liepen stroomopwaarts langs het water. Aan beide zijden van de rivier lagen mooie
fietspaden waarover het goed wandelen was. Het was heerlijk lopen en het beetje wind
dat er stond was genoeg verkoelend. We werden nog ingehaald door twee Nederlan-
ders op stevig bepakte fietsen. Op de rivier zelf was niet veel te doen. De Elbe is met
een lengte van 1164 kilometer en een stroomgebied van 144.000 km² een van de be-
langrijkste rivieren van Midden-Europa. De Elbe ontspringt in het Reuzengebergte in
Tsjechië en mondt uit in de Noordzee. Het water stoomt onder meer langs, natuurlijk,
Dresden, Dessau en Maagdenburg.

Recreëren aan de Elbe

Aan de benedenloop ligt Hamburg, de grootste stad aan de Elbe. De rivier mondt uit
bij Cuxhaven in de Noordzee, eigenlijk de Waddenzee. Vorig jaar hebben we deze
rivier nog gezien tijdens onze reis langs de Duitse- en Deense Waddeneilanden. We
zijn hem toen overgestoken met onze auto op de pont. Na zo'n anderhalve kilometer
lopen langs de rivier liepen we via een bospaadje omhoog naar het slot. Het was een
groot landhuis waar ze jammer genoeg druk bezig waren met groenwerkzaamheden
en ook aan het gebouw werd gewerkt. Dat heb je met die oude gebouwen. Het was
eigenlijk een heel sober gebouw, maar wel flink groot. De vorm was U-vormig met
daarvoor nog een gebouw, zagen we op Google Earth. Hiermee kan je stiekem vanaf
van boven kijken. Het complex werd voor het eerst vermeld in 1220. Een adellijke fa-
de
milie vernoemde zichzelf in de 12 eeuw naar Siebeneichen. De naam komt waar-
schijnlijk uit het Slavisch. Tussen ongeveer 1553 en 1555 bouwde de keurvorstelijke
Saksische raad en hofmaarschalk Ernst von Miltitz een renaissancekasteelgebouw
van drie verdiepingen met twee hoektorens en woningen, dat nog grotendeels be-
waard is gebleven. In 1591 liet zijn zoon Nickel een ommuurde renaissancetuin met
waterpartijen aanleggen. In 1748 werd het kasteel aan de westkant uitgebreid met een
gebouw met drie vleugels met een gevel met negen assen en een hoog mansardedak.