Page 154 - tmp

Dag 14. Zondag 1 december 2024. Van Umhlanga naar Drakensbergen.
Weer: zon; temperatuur: 22 - 23 °C.
Aantal km: bus 273, wandelen 2.
Accommodatie: Premier Hotel Sani Pass, Himeville.

Koekoekswever

We vertrokken weer om 9:00 uur, dus een relaxte start. Het eerste deel ging over de
snelweg in noordwestelijke richting, dus het binnenland in. Ondanks dat het zondag
was, reed er veel vrachtverkeer, logisch want Durban heeft een van de grootste
natuurlijke havens van de wereld en is de belangrijkste haven van Zuid-Afrika. De
weghelft naar Durban was erg druk. Halverwege was er een grote oops (ongeval) met
een vrachtwagen. Er stond een dikke kraanwagen om de gestrande truck uit de berm
te takelen. Een smal stukje weg was nog maar over voor het autoverkeer. Een paar
honderd meter verder was er nog een vrachtwagen gestrand. Ook hier waren allemaal
hulpauto's bij. Er stonden veel politieauto's met zwaailichten. Helaas voor de
vrachtwagens was de weg tijdelijk voor ze afgesloten. Er stond een enorme rij op de
linker rijbaan. Zo te zien stonden ze er al een tijdje en het zou ook nog wel lang gaan
duren voor de weg weer helemaal vrij was. De chauffeurs waren met elkaar aan het
kletsen. Een grote vrachtwagen met erts was de stilstaande rij vrachtwagens
voorbijgereden. Hij zou er wel even voorbij, totdat het tot de chauffeur doordrong dat
al die vrachtwagens er niet voor niets stonden. Er even tussen voegen kon niet, de
vrachtauto's stonden kop aan kont. Achteruitrijden was geen optie omdat er een hele
sliert personenauto's achter zat. Hij probeerde zijn truck tegen de vangrail te zetten in
de middenberm, maar of dat genoeg ruimte zou geven, kon ik niet meer zien. We
waren er al te ver voorbij. Zo'n eikel zet alles vast. We zien hier toch iedere keer weer
stunts waarbij het opvalt dat we niet veel ongelukken zien onderweg. Wat we dan wel
zien is meestal ernstig met totaal verwrongen wrakken of uitgebrande karkassen. In
de verte zagen we een groot stuwmeer. Steve vertelde dat daar jaarlijks een grote
zwemwedstrijd is, maar dat doen ze in de winter en dan is het water flink koud. Bij ons
kennen we het gebaar als heren het koude water uitkomen. Met duim en wijsvinger
wordt dan een lengte van een centimeter aangegeven, daarbij roepend: "Het is hier
zóó koud." In Zuid-Afrika zeggen ze: "Het is leeuw (uitspraak lieuw) koud." Daarmee
bedoelen ze dat je bij heren alleen nog het kopje ziet met de manen eromheen.
Duidelijker kan ik het helaas niet schrijven zonder mensen te schokken. We sloegen
af naar een belangrijk Nelson Mandela Monument. We kwamen nu op een landelijk
weggetje langs de oude spoorlijn Durban - Johannesburg. Bij een leuk tentje onderweg
stopten we eerst voor een bakje. Steve had overal bijzondere koffiestops uitgezocht.
Voordat we er waren moesten we eerst onder een boogvormige treinviaduct door.