Page 160 - tmp

Na dit bezoek reden we naar een mooi, groen golvend heuvelland. Er waren bosbouw,
landbouw en dorpjes. Ze noemen het hier de Vallei met de Duizend Heuvels.
Langzaam gingen de heuvels over in een ruig berglandschap, de Drakensbergen. Het
was een mooie rit naar ons hotel, dat tegen de voet van de bergen aanlag. Het was
weer een groot hoofdgebouw met allemaal huisjes. We kregen een mooie kamer met
een royale badkamer, echter toen Lily haar haar wilde gaan wassen, bleek de knop
om de douche aan te zetten kapot te zijn. Nu stroomde alleen het bad vol en dat was
niet de bedoeling. Ik belde de receptie, maar dat werkte ook niet, dus moest ik een
eind naar de receptie lopen. Kort nadat ik terug was in de kamer kwam er iemand
kijken. Die kreeg het ook niet voor elkaar, we moesten naar een andere kamer. Het
was net een slagveld bij ons op de kamer, alles was uitgepakt en lag door elkaar, omdat
we voor morgen al diverse dingen moesten regelen. Er lag al spul in de kasten, kortom
het is altijd even een klerezooi in onze kamer als we net zijn gearriveerd. Een
bomontploffing lijkt minder ravage te maken. Geef ons nog even en alles ligt weer
keurig op stapeltjes en is direct vindbaar. Toch hebben we snel alles in de koffer gepakt,
maar toen kwam de onderhoudsman zeggen dat hij het toch voor elkaar had gekregen
met zijn waterpomptang. Hij heette geen Willem, maar het was hem toch gelukt. Alles
kon weer uit de koffer. Van dit soort zinloos werk baal ik hevig, maar als alles weer is
geordend is het ook wel weer goed. Gauw maar weer aan het verhaal schrijven.
Daarna moesten we onze eerste afdracht doen aan Steve voor de pot. Onze dikke
stapel Rands was behoorlijk geslonken. Bijna 6.000 Rand in briefjes van 100 is een
dikke stapel. Je bent hier veel sneller miljonair dan bij ons. Even later konden we eten.
We zaten weer met de groep aan tafel. Een paar voetballiefhebbers volgden
ondertussen "belangrijke" wedstrijden van bekende clubs in Nederland op hun
telefoon. Ik weet niet hoe het is afgelopen.

Op weg naar Hotel Sani Pass

Belangrijker voor mij was dat bij het lopend buffet een paar lekkere hapjes zaten, zoals
een ragout van zeefruit, een smakelijke pie en groenten zoals bietjes, zoete
aardappels en nog wat zaken waarvan ik beneveld door een glaasje witte wijn niet
zoveel meer van weet. De toetjes waren ook heerlijk. Omdat het zondag was, namen
we nog een glaasje wit. Ze schenken hier vaak de glazen bijna tot de rand, ze doen
niet zo moeilijk. Kortom we hebben goed gegeten. Morgen gaan we de Drakensbergen
in. Daar moeten we ons op voorbereiden.