Page 244 - tmp

Het Featherbed natuurpark De zeemonding

Het gebied leek wel wat op de Noorse fjorden, dus ze besloten om te blijven. Het
jongste meisje was na de eerste nacht slapen zo enthousiast, dat ze overal vertelde
hoe geweldig het hier was. Op het schip was slapen vreselijk in de harde kooien met
het slingeren van het schip, maar hier was het bed zo zacht als het donsbed van haar
oma in Noorwegen. Ze sliep hier dus net zo goed als bij haar oma onder het
donsdekbed (featherbed). De beheerder van het gebied vond het zo mooi gezegd van
het meisje en heeft de naam uiteindelijk overgenomen, want het gebied had voorheen
een andere naam. De familie woont er nog steeds, maar dat zijn volgende generaties.
Het was nog fris op het water. Op het uiteinde van het schiereiland lag het
natuurgebied. Het was dicht begroeid met de oorspronkelijke begroeiing. We legden
aan en werden met een truck over een smal pad naar boven gebracht. Vanaf hier
hadden we een prachtig uitzicht over de smalle opening naar zee. Aan de overkant
was een hoge steile klif, de East Head. Aan de zeekant brak de wilde branding op de
in zee liggende rotsen. Op een steile richel in zee waren aalscholvers aan het broeden.
De ingang van deze riviermonding is heel moeilijk om binnen te varen door de sterke
stromingen, hoge golven en de onderzeese rotsen, waarvan veel onzichtbaar zijn bij
vloed. De marine heeft in Knysna een opleidingsschool. Als je dit zeegat kan bevaren,
kom je elke andere haven op de wereld ook binnen, vindt men hier. Vanaf dit hoge punt
gingen we langs de steile helling naar beneden lopen. Het was een goed pad, wel met
veel trappen. We liepen tussen de oorspronkelijke vegetatie, meest struiken vaak met
mooie bloemen. Het pad was smal maar goed begaanbaar. Bij de steile stukken waren
de trappen aangelegd van bielzen.

Een kever