Page 94 - tmp

Het was wel heel indrukwekkend, hoewel we tijdens onze reizen in de Balkan meer
van dit soort kerken hebben gezien. Eigenlijk zijn het grote stripboeken, er worden hele
verhalen verteld op de muren en pilaren. Na dit bezoek reden we verder naar ons hotel.
Op weg naar Prizren kwamen we in een lange file. Er was een groot feestgebouw waar
het helemaal vol stond met mensen. Iedereen liep in z'n knappe goed, vooral de jeugd.
Voor het gebouw was het een chaos van mensen, geparkeerde auto's en auto's die
nog een plek zochten. Het bleek een zogenaamd prom-feest te zijn, dus de uitreiking
van de diploma's van de middelbare school. Het duurde even voor we er voorbij waren.
Om 19:30 uur kwamen we aan in Prizren.

De stad Prizren

Het bleek een sfeervolle en leuke stad te zijn. Door het centrum liep een riviertje. Het
was in het hotel nog een heel gedoe want er waren kamers te kort. De sfeer werd wat
gespannen met de grotendeels grijze golfdeelnemers die vanaf zeer vroeg in de
ochtend al in de weer waren. Dus ze waren moe en knorrig met lichte stemverheffing.
Gelukkig kwam alles weer op z'n pootjes terecht. Door de levendige drukke binnenstad
liepen we naar een restaurant. Dat lag aan het centrale plein, Shadervan, waar veel
jonge mensen uitgebreid lieten zien wat ze lichamelijk te bieden hadden. Slierten jonge
meiden waren traditioneel aan het dansen op de muziek van trommels en een paar
durfals van dezelfde leeftijd, maar dan de andere sekse, deden mee terwijl ze met rode
doeken zwaaiden. Het was echt een hele leuke sfeer. We gingen eten en kozen forel
met gegrilde groenten en toe baklava en eenzelfde soort cake als we 's middags
hadden gegeten, maar deze was beter. Na enig speuren op internet las ik dat het
trileçe cake is die is gedrenkt in drie soorten melk: koffiemelk, gecondenseerde melk,
en gewone melk.