Page 118 - tmp

De Ark werd als fort gebruikt tot hij in 1920 door Rusland werd veroverd en voor
driekwart tot puin werd geschoten. Dit was pure vernieling door de Russen zonder
strategische waarde. We liepen er naartoe en zagen eerst de bijzondere verdedigings-
muur die in vloeiende lijnen was opgebouwd. De hoogte van de muren varieerde van
zestien tot twintig meter, wat enorm hoog was in die tijd. De omtrek van de buitenmuren
was bijna 800 meter. We liepen naar de ceremoniële ingang van de citadel die
de
tegenwoordig wordt omlijst door twee 18 -eeuwse torens. Een geleidelijk oplopende
helling leidde ons door een overdekte lange gang. In deze gang waren opslagruimtes
en gevangeniscellen. In het nog bestaande centrum van de Ark was een complex van
gebouwen. Prins Siyâvash zou de Ark van Buchara hebben gebouwd en daar
uiteindelijk begraven zijn. Na zijn dood werd de grote citadel buiten gebruik gesteld om
over de prins te rouwen. Drieduizend jaar later restaureerde Budun Bukhar-Khudat de
citadel. Veel aspecten van het ontwerp van de Ark van Buchara werden beïnvloed door
astrologische elementen. Zo heeft het paleis zeven stenen pilaren voor het zeven-
sterren sterrenbeeld Ursa Major (Grote Beer). Het gebied was verdeeld in drie delen,
de citadel, de stad en de buitenwijken. Alle belangrijke gebouwen, zoals de moskeeën
en overheidsgebouwen, bevonden zich binnen de citadel. De heersers, emirs en
generaals woonden allemaal binnen de muren van de Ark van Buchara. Buiten de Ark
bevonden zich de buitenwijken waar vele dorpen lagen. Volgens de legende was de
schepper van de Ark de epische held Siyavash. Als jongeman werd hij verliefd op de
dochter van de lokale heerser en dat was wederzijds. De vader van het meisje stemde
ermee in hen te laten trouwen, op voorwaarde dat Siyavush eerst een paleis zou
bouwen in het gebied dat werd begrensd door een stierenhuid, wat duidelijk een
onmogelijke opgave leek.

Binnenplein van de Ark