Page 54 - tmp

Gewone auto's waren er niet zoveel. Het eerste stuk hadden onze chauffeurs er goed
de vaart in, soms reden ze wel 120 km/u, maar alleen op het eerste stuk. Na de helft
van de route afgelegd te hebben stopten we bij een tankstation om even de benen te
strekken en wat te drinken. Het landschap was nu wel echt woestijn met zand-
heuveltjes en kwijnende struikjes, die wel wat regen konden gebruiken.

Koffiestop

Er waren woestijndelen bij met veel plukken begroeiing en sommige stukken waren
kaal. Onderweg zagen we vrij veel loslopende dromedarissen. Het laatste stuk reden
we vaak met twee wielen in de berm of zigzaggend om de diepe gaten heen. De
chauffeurs vertoonden veel stuurmanskunst om de auto in het rechte spoor te houden
vooral als ze over een zandpad naast de eigenlijke weg gingen rijden. Toch hielden ze
er flink de vaart in om op tijd, dus voor donker bij onze bestemming te komen. Vaak
zaten we in de stofwolken van de eerste auto en kon je even niets zien. Het was hotsen
en botsen door de gaten en we werden heen en weer geslingerd door het rijden om
de soms echt diepe gaten. Het leek soms wel of we voeren op een wilde zee. We
stopten dicht bij onze bestemming bij een diep sinkhole, dus ook een soort krater. In
de diepte zagen we het grondwater dat hier zilt is.