Page 62 - tmp
P. 62

Voorheen was er ook geen licht, nu was er een flinke led schijnwerper aan de wand
               gemonteerd. Er stond  nog  een  kist  met  rommel erin  en  een  campingstoeltje.  Voor
               wassen en plassen waren er drie primitieve washokjes en een paar wc's. De douche
               zat op slot. Dit was niet onze eerste keer in deze bijzondere, ronde tenten. Op onze
               vorige Zijderoute reis door China en Pakistan hadden we er ook al eens in geslapen
               met uitzicht op een meer een besneeuwde bergen op de achtergrond. Dat waren echte
               yurts waarin ook de eigen mensen sliepen. De yurt heeft zijn oorsprong in de steppen
               van Centraal-Azië. Nomaden gebruikten het bouwsel al eeuwen als mobiele woning.
               De wanden bestaan uit houten roosters en een kegelvormig dak dat ondersteund wordt
               door twee steunpalen die samenkomen in de dakring. De buitenste stof kan gemaakt
               worden van wol, maar kan ook bedekt zijn met canvas of ander materiaal. De yurts
               stond  niet  ver  van  de  Darwaza  gaskrater.  We  konden  vanaf  hier  al  de  gloed  en
               vlammen zien waardoor deze krater zo bekend is geworden. Door dit vuur wordt het
               ook wel de "Poort naar de hel" genoemd. De krater is in feite een brandend gat in de
               Karakum woestijn van zo'n 70 meter breed en 20 meter diep. De krater is per ongeluk
               ontstaan. In 1971 deden geologen onderzoek in de omgeving van Derweza. Ze stuitten
               op een flinke grot die vol zat met methaan. Door het boren stortte de grot per ongeluk
               in en bleef er een grote krater achter. Om te voorkomen dat het gevaarlijke gas uit de
               krater zich zou verspreiden, besloten de Sovjet-geologen om het methaangas aan te
               steken. De verwachting was dat het gas dan wel snel opgebrand zou zijn. Maar zo’n
               vijftig jaar later bleek dat nog steeds niet het geval te zijn. Bijzonder is, dat er in deze
               krater leven is gevonden. Wetenschappers denken hierdoor, dat er op andere planeten
               - waar continu vuur brandt - ook leven kan zijn. Aan het eeuwig branden van deze
               vuurzee in de woestijn dreigt een einde te komen, want de president van Turkmenistan
               heeft in januari 2022 aangegeven de populaire attractie te willen sluiten. Hierbij voerde
               hij het milieu, gezondheid en economische zorgen als reden aan. Misschien gaan ze
               dan proberen het gas te winnen. Tot nu toe is het nog niet gebeurd, misschien wel om
               economische redenen. Het is een toeristische trekpleister. Om in de sfeer van het vuur
               te blijven, werden we onthaald op een barbecue diner. Het was wel smakelijk, diverse
               soorten kebabs en groenten. Na het eten zijn we naar de krater gelopen. We kwamen
               langs een dromedaris die gebruikt wordt om de gasten erop te laten rijden. Het was
               pikdonker  maar  verdwalen  kon  niet  er  was  een  pad  naar  de  vurige  gloed  die  nu
               duidelijk zichtbaar was boven de "krater". Bij de ingestorte grot aangekomen zagen we
               op diverse plaatsen bulderende grote vlammen omhoogschieten. Het was imposant
               om te zien. We zijn er omheen gelopen en voelden de hitte. Lily rook de zwavellucht,
               ik ruik niets meer na covid. We liepen terug en ik zou voor het slapengaan nog even
               plassen.
   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67