Page 106 - tmp

Wij stonden nog steeds versteld van de snelheid en behendigheid van de mensen op
de lange latten. Ook de kleine kinderen deden niet onder voor de ouderen. Omdat wij
nooit naar de wintersport zijn geweest en slechts een paar keer een glimp ervan
hadden gezien op onze winterse treinreizen, was dit hele circus nieuw voor ons. Lily,
Lily's broer en vrouw en ik zijn lang geleden een keer naar het Zwarte Woud gereden
om daar een weekje te leren langlaufen. Nou, we hebben lang gelaufen door het
prachtige groene landschap. De dag dat we terugreden naar huis heeft het praktisch
aan een stuk door gesneeuwd. Vele jaren later heb ik een keer met een vriendin van
ons geprobeerd op Terschelling te langlaufen. Dat werd ook geen succes. Er was geen
loipe gemaakt en de paden waren door het vele wandelen meer ijs dan sneeuw en erg
hobbelig. Ik viel meer op m'n gat dan dat ik vooruitkwam. Dus dat was het eind van
mijn wintersportcarrière. We zijn weer terug in Zwitserland. We wilden gaan wandelen,
maar zagen nergens paden. Uiteindelijk zijn we een stuk langs een baan, die niet
alleen voor skiërs was, maar waarop je ook mocht wandelen aan de zijkant, naar een
startpunt gegaan waar parapentes de lucht ingingen. Tijdens het rijden in de bus naar
deze plek zagen we al een heel stel van deze paragliders als gieren op de thermiek
rondcirkelen. We hebben met belangstelling zitten kijken naar het starten. Ik heb het
één keer gedaan in Venezuela in de bergen en vond het prachtig. Je zit als het ware
in een stoeltje, bijna op schoot van de piloot. Je zweeft echt als een vogel. Bij een van
de reisgenoten ging het toen mis. De piloot landde verkeerd en ze werden tientallen
meters over de rotsen gesleurd. De piloot had een zware overall aan, maar bij de
jongen waren zijn spijkerbroek en het vel van zijn benen volledig afgeschuurd. Het zag
er bloederig uit. We zijn daarna snel naar beneden gereden en de gids en chauffeur
sneden allemaal aloëbladeren af.

De Fiescheralp

Deze planten groeiden daar in het wild. Met het sap smeerden zij z'n benen in. Na een
dag zag het er niet uit. Er zat een dikke bruine korst op zijn benen, maar hij had er
verder geen last van. Een tijdje later brokkelde de korst af en was alles genezen. Dat
was dus een goede actie geweest. Maar goed, we zijn weer terug in Zwitserland. Het
was wel leuk om de voorbereidingen voor de vlucht te zien. Eerst werd de parachute
helemaal uitgevouwen. Er zitten heel veel touwtjes aan waarmee de chute bestuurd
kan worden. Dat zijn dunne touwtjes, die blijkbaar gemakkelijk in de knoop raken. Eén
man was zeker een kwartier bezig om de bos draden, een soort Gordiaanse knoop, te
ontwarren. De een na de ander startte.