Page 12 - tmp

Dag 1. Maandag 22 december 2025. Van Zeeland naar Kehl-Kork in Duitsland.
Weer: zon, wolken; temperatuur: 1 - 8°C.
Aantal km: bus 513, lopen 4.
Accommodatie: Hotel Ochsen Kork.

Onze bus bij de opstapplaats in Zeeland

Vanmorgen ging de wekker om 6:30 uur. Het was snel wassen en aankleden met nog
tijd voor een kopje thee. Omdat onze bestemming niet in één dag te bereiken was,
hadden we een overnachtingshotel in Zuid-Duitsland in Kehl-Kork. Dat is een plaatsje
dicht bij Straatsburg. We moesten vanmorgen uiterlijk om 7:15 uur bij de vertrekplaats
zijn voor het vertrek van de bus om 7:30 uur vanaf Het Witte Huis in Zeeland. Om 7:00
uur stapten we in de auto en bracht Carola ons naar de vertrekplaats van de bussen.
Het was nog niet echt druk, maar het wemelde van de verkeersregelaars, en andere
hulptroepen. In een grote hal, die langzaam vol liep, dronken we nog een kopje thee.
Het reisvolk stroomde toe. Zo'n 45 bussen naar alle windstreken van Europa stonden
al klaar terwijl de bussen die mensen van afhaalpunten ophaalden in het land een voor
een naar binnen dropen. In totaal gingen vandaag zo'n 1.800 vakantiegangers op reis.
Het werd wel een beetje chaotisch buiten met mensen die hun bus zochten, om hun
bagage te droppen. Ook binnen werd het overvol en er stond een lange rij voor de
toiletten. Uiteindelijk konden we naar de bus. Van de drie bussen naar dezelfde
bestemming in Zwitserland reden we met twee bussen achter elkaar naar één hotel,
de derde bus hebben we niet meer gezien, waarschijnlijk was dat de kortere reis. We
zaten voorin, dus mooi uitzicht. Het duurde tot bijna 9:00 uur voordat we echt op weg
gingen. Daar waren we zo vroeg voor opgestaan . Onze chauffeur en zijn vrouw, die

ook meeging, waren al om 3:45 uur opgestaan en dan moest de chauffeur ook nog
een hele dag rijden, maar hij had er gelukkig plezier in. Tijdens de rit bleek dat het een
prima chauffeur was. Hij reed rustig en was gepokt en gemazeld. Hij deed dit werk ook
al meer dan 35 jaar. Alleen al dit jaar had hij deze route zo'n twintig keer gereden. Bij
het vertrek zagen we nog een prachtige zonsopkomst. Een lange stoet van witte
bussen reed achter elkaar aan. Uiteindelijk bleven we met vier bussen over die lang
bij elkaar zijn blijven rijden. We moesten eerst een flink stuk over provinciale wegen
rijden naar de snelweg richting Venlo. Toen zaten we snel bij de Duitse grens. Na een
tijdje rijden kwamen we langs de enorme dagbouw bruinkoolmijn Garzweiler Nord. Dit
is een gigantische gegraven krater in het landschap van zo'n 200 meter diep. Een eind
verderop waren de grote schoorstenen en koeltorens te zien waar deze sterk
vervuilende brandstof tot 2040 wordt gestookt om er elektriciteit van te maken, hoezo
milieu. Het was nu allen nog rijden over de Autobahn met een vaartje van 100 km/u.