Page 134 - tmp

Skiën op de Fiescheralp

Dit geldt meestal voor gevorderde skiërs en dan vooral mannen. Die blijken zichzelf
meer te overschatten dan beginners of vrouwen. Gelukkig zagen wij niets gebeuren,
maar eerder deze week zag ik twee keer iemand met een rolstoel afgevoerd worden.
Beiden waren skiërs, te zien aan hun schoenen. Vandaag ging het trouwens bijna mis.
Achter ons liep een stel met een klein kind op een slee en een husky liep er los bij. Die
was natuurlijk helemaal in z'n element en holde van hot naar her ook over de strook
van de skiërs. Er kwam een man naar beneden racen en die moest een noodstop
maken voor de hond die plotseling overstak. Daarbij keek de man ons verwijtend aan,
maar wij hadden er natuurlijk niets mee te maken. Gelukkig was het een goeie skiër,
anders had het een doodklap kunnen worden vlak voor onze neus. De eigenaar van
de hond probeerde hem te pakken te krijgen, maar dat ging niet gemakkelijk. Eindelijk
lukte het gelukkig. Het was verder prima lopen op het pad naar boven. Wij liepen verder
op de strook naast de skibaan van zo'n meter breed. Het was hier prima lopen in de
rulle sneeuw. Onze "glijsters" onder de schoenen en onze stokken gaven ons
voldoende houvast. Halverwege het naar boven klimmen moesten de donsjacks uit.
We kookten zowat. We rekenden op het ergste. Het zou een paar graden vriezen en
we hadden van tevoren weer thermo-ondergoed aangedaan. Maar achteraf bleek het
overdag alleen in de dalen met mist te vriezen, zoals in Brig. Het donsjack onder
winterjas ging uit en de poolwanten konden ook aan de kapstok. Het was net als de
andere dagen, dat we op hoogte waren, praktisch windstil en de zon brandde op mijn
bemutste bolletje. En ook nu weer was het boven warmer dan beneden. Dus van pool-
outfit gingen we snel terug naar begin-herfst kledij. Alleen in de schaduw was het rond
het vriespunt, maar dat was voornamelijk bij gebouwen. Voor het grootste deel van de
wandeling liepen we in de volle zon. Het ski/wandelpad liep omhoog naar het
vakantiedorp Belalp.