Page 96 - tmp

Simplon Hospiz

Het beste is het natuurlijk het te zien met eigen ogen, maar om al die oogjes van onze
vaste lezers mee te nemen op onze reizen is geen doen, dus iedereen moet zich maar
aan Lily's foto's vergapen. De brede weg werd af en toe afgeschermd door
lawinegalerijen en tunnels. We kwamen steeds hoger tot we bij de pas op 2.005 meter
hoogte aankwamen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Zwitserland bang om door
het fascistische Italië aangevallen te worden. Er werden soldaten gelegerd op de pas,
maar de Italianen kwamen gelukkig niet. De soldaten verveelden zich rot en toen
hebben ze een groot beeld van een steenarend op de pas gebouwd. Leuk was dat we
bij de volgende stop een echte steenarend hoog boven ons zagen vliegen. We gingen
voorbij de pas natuurlijk naar beneden. Dat heb je zo met passen in de bergen. Even
verder zagen we het Simplon Hospiz, een statig en groot gebouw zonder opsmuk. We
zijn er niet gestopt, maar het bleek wel een interessant gebouw. Het hospice van
Simplon is een hospice dat wordt beheerd door de Augustijner reguliere kanunniken
op de Simplonpas. De bouw ervan begon in 1801 in opdracht van Napoleon Bonaparte
en werd in 1831 voltooid door de kanunniken van het Grote Sint-Bernardhospice. We
duiken wat dieper in de geschiedenis van dit gebouw.

Geschiedenis
Bij decreet van 21 februari 1801 gaf Napoleon Bonaparte, die een jaar eerder met zijn
hele leger de Grote Sint-Bernardpas was overgestoken, opdracht tot de bouw van een
hospice op de Simplonpas. Van 1802 tot 1831 boden de kanunniken gastvrijheid in het
Oude Hospice, twee kilometer ten zuiden van de pas. In 1806 werd de Napoleontische
weg over de pas en door de Gondo-kloof geopend, wat nu dus de Simplonpas-weg is.