Page 100 - tmp

Het beeld bestond uit een vele keren uitvergrote schildpad met een naar de zee
kijkende ruiter (zelfportret van Fabre) boven op het schild. Het bronzen beeld was
verguld en was zeven meter lang, drie meter hoog en woog 5,5 ton. Het stond op een
grote zwartstenen sokkel waar constant water overheen vloeide. Het was een
bijzonder en imposant beeld. We zaten vol en het werd tijd om naar de kusttram te
lopen. Die bracht ons keurig terug naar De Panne. In het hotel hebben we nog even
tijd gehad om de gemaakte foto's te bewerken en onze belevenissen vast te leggen en
toen zijn we in hetzelfde tentje gaan eten als gisteren. Vandaag kozen we voor de
Nordic schotel. Op een houten draaiplateau lag een flinke portie gerookte zalm, en
stukken gerookte makreel en heilbot. De zalmterrine was een soort stevige paté, ook
erg lekker. We begonnen met de vers gefrituurde beignets met kabeljauw,
daartussendoor lagen allemaal Oostendse grijze garnalen.

Het beeld Searching for Utopia

Het was weer smullen met een paar glaasjes witte wijn en Grimbergen blond bier erbij.
Gisteren smaakte het toetje zo goed, we bezondigden ons weer aan het meringue
taartje met ijs, het was tenslotte vakantie. Weer een heerlijke dag, wel met de
aantekening dat Lily al maanden loopt met een pijnlijke linkerlies. Het is waarschijnlijk
een spier. Ze heeft de hele dag meestal lichte, maar draagbare pijn, maar 's avonds
kan ze haast niet lopen. Thuis had ze al gemerkt dat de afstanden die ze per dag aflegt
geen aanwijsbare invloed hebben op de pijn. Met paracetamol en Voltaren komt ze de
dag wel door, maar soms krijgt ze hevige pijnscheuten, als ze zich verstapt of een trap
op moet. Hopelijk dat de komende tijd de fysiotherapie de zaak kan oplossen. Ze laat
haar vakantie, want dat is deze tocht, er niet door bederven.