Page 108 - tmp
P. 108

De haven van Sint Annaland

               Het was een klein plaatsje met een forse jachthaven. We hebben eerst rondje langs
               de haven gelopen en dronken daarna een bakje bij een nieuw complex naast de
               jachthaven met een café en een flinke watersportwinkel. Lily nam koffie en ik wilde
               een chocomel. Die hadden ze hier niet, dus ik moest aan de thee. In de
               watersportwinkel zagen we een leuke set van een keukenhanddoek en theedoek met
               een maritiem ontwerp. Die kochten we als souvenir. Het volgende plaatsje dat we
               gingen bezoeken was Stavenisse. We reden een flink deel van de tocht over
               dijkweggetjes omzoomd door bomen. Je zag overal dit soort wegen met bomen
               erlangs in het landschap, heel kenmerkend. Verder was het allemaal agrarische
               grond, vaak aardappelvelden, maar ook uien worden hier veel geteeld. Het was erg
               relaxed rijden, want er was nauwelijks verkeer. In de verte hingen dreigende luchten,
               maar er vielen maar een paar druppels motregen voor een paar seconden. Later op
               de dag hadden we nog een paar keer wat druppels tot aan Vlissingen, daar ging het
               even anders, maar daar kom ik later op. Het was een afwisseling van wolken en zon,
               waardoor het landschap er telkens anders uitzag. Stavenisse was weer zo'n klein
               rustig dorpje aan de Oosterschelde. Er stond een mooie molen. Veel dorpjes hier
               hebben één of meer molens. We zijn langs het kanaal van de haven naar de
               Oosterschelde gelopen. Het was alweer laag water. Het lijkt erop dat we alleen maar
               laagwater zien. Aan het eind was een sluis. De Oosterschelde strekte zich weids
               voor ons uit. Er was een klein strandje met wat modderig zand. Aan de overkant,
               recht tegenover ons, lag het Watersnoodmuseum waar we gisteren hebben
               gewandeld. Helemaal in de verte lag de ruim vijf kilometer lange Zeelandbrug wit te
               blinken in de zon. Er was veel activiteit op het water met de bootjes. Zeilboten,
               motorboten en binnenvaartschepen verlevendigde het uitzicht. Het was hier een heel
               leuk plekje om even te vertoeven, we waren er met z'n tweetjes, dus lekker rustig.
   103   104   105   106   107   108   109   110   111   112   113