Page 112 - tmp

Vlissingen ligt aan de noordzijde van de monding van de Westerschelde op het
voormalige eiland Walcheren. De eerste vermelding van Vlissingen was in 1247. Aan
het begin van de Tachtigjarige Oorlog was de stad in Spaanse handen. Vlissingen
was op 6 april 1572 de tweede stad (na Brielle) die zich van de Spanjaarden
bevrijdde. In tegenstelling tot Brielle werd Vlissingen niet door de geuzen maar door
zijn eigen inwoners bevrijd. In 1585 werd Vlissingen Engels bezit. De stad is onder
Napoleon, voordat hij heel Nederland inlijfde, ook een tijd in Franse handen geweest
door het Verdrag van Fontainebleau. Vlissingen hoorde in die tijd dus niet tot het
Koninkrijk Holland, zoals een groot deel van de rest van het huidige Nederland wel
deed, maar werd onderdeel van het arrondissement Eeklo in het
Scheldedepartement.

Het Arsenaal van Vlissingen

In oktober 1944 kwam Vlissingen onder water te staan door de inundatie van
Walcheren. In dit plan van de geallieerden bombardeerden zij verschillende dijken en
liep het grootste deel van Walcheren onder water. De Duitse stellingen verzwakten
en de geallieerden kregen beter toegang tot de Schelde en de haven van Antwerpen.
Scheepvaart en scheepsbouw zijn altijd van grote betekenis geweest voor
Vlissingen. In de loop der jaren is scheepswerf De Schelde steeds verder gegroeid
en zodoende is een deel van de historische binnenstad van Vlissingen gesloopt ten
gunste van grote fabriekshallen. Toen De Schelde na 120 jaar de binnenstad verliet
en zich in het nieuwe havengebied Vlissingen-Oost vestigde, bleef een groot gat
middenin de stad over. Dit gebied is door de gemeente opgekocht om daar
nieuwbouwwijk het Scheldekwartier te bouwen. Door de kredietcrisis werd dit project
een groot hoofdpijndossier waardoor de gemeente op de rand van de financiële
afgrond balanceerde.