Page 132 - tmp

Oorspronkelijk was het een veertiende-eeuwse kerk, maar door een brand
halverwege 1500 kreeg het zijn huidige vorm. In mei 1940 werd de kerk door
oorlogsgeweld bijna volledig verwoest, maar werd daarna hersteld tijdens de
wederopbouw. Samen met het klooster was het een enorm complex met een grote
binnenplaats, een echt plein. Indrukwekkend, maar ook wel triest als je ziet hoeveel
geld er ook destijds werd gestoken in kerkelijke gebouwen met veel pracht en praal
en het gewone volk leefde vaak in armoede in schamele huisjes.

Hierna liepen we naar het stadhuis van Middelburg, ook al zo'n iconisch gebouw met
een hoge klokkentoren met een klok en een carillon. Middelburgers noemen de toren
Malle Betje, omdat de klok altijd achterloopt bij die van de Lange Jan. Het stadhuis
was gebouwd in laat-gotische stijl. De bouw begon halverwege 1400 en duurde bijna
honderd jaar. Wat nu te zien is, is niet helemaal meer origineel. Mei 1940 werd
Middelburg getroffen door een enorme stadsbrand als gevolg van
oorlogshandelingen. Op die dag werd het centrum van Middelburg verwoest. Van het
stadhuis bleven enkel de zwartgeblakerde muren overeind, het gehele interieur
(waaronder het stadsarchief) ging verloren. Kort na de verwoesting werd begonnen
met de wederopbouw. Augustus 1950 werd het gerestaureerde stadhuis door
koningin Juliana opnieuw in gebruik gesteld. Het zag er allemaal authentiek uit voor
ons. De echte kenners zullen vast wel zien dat niet alles klopt, maar wij keken er met
bewondering naar en vonden het niet onder doen voor bekende gebouwen in
bijvoorbeeld de Italiaanse steden, zoals Rome en Milaan. Eigenlijk zo'n kneuterig
plaatsje, in verhouding en dan toch zulke bouwwerken.