Page 76 - tmp

de
Het is in de 17 eeuw ontstaan toen een groeiende duinenrij een oude kreek afsloot
van de zee. De merkwaardige naam heeft het watertje waarschijnlijk te danken aan
de kwak (of zoals men toen schreef: quack), een nachtreiger die hier vroeger veel
voorkwam. Tegenwoordig is deze vogel in ons land zeer zeldzaam en wordt ook in
het Quackjeswater zelden nog gezien. We hadden op de kaart gezien dat er een
parkeerplaats moest zijn dicht bij het meer. Op de routeplanner hebben we op goed
geluk een waypoint ingesteld. We kwamen uit op een doodlopende weg bij een
camping. We mochten hier onze auto parkeren van de eigenaar en een tiental
meters verder begon de wandeling rond het meertje. Het was dus goed gelukt om de
toegang tot de wandeling te vinden. Eigenlijk was het eenzelfde soort bosgebied als
gisteren, logisch want we zaten vlak bij Rockanje, in de oksel van de Haringvlietdam.
Het eerste stuk ging alleen maar door bos en van het meer was niets te zien, op één
plaatsje na waar we een glimp konden opvangen. Hier zagen we een grote
zilverreiger in het water staan te vissen. Het tweede stuk ging door een wat opener
terrein. Nu kwamen we uit bij het echte uitzichtpunt. Er stonden al zo'n vier mannen
en een vrouw met grote telekanonnen.

Familie zwaan

Tegenover ons zaten een paar lepelaars in de bomen, dat was dus een broedplaats.
Op het water zwommen vrij veel aalscholvers, futen en tafeleenden en nog wat
andere drijfsijsjes. Lily zag nog een glimp van een snel vliegend ijsvogeltje. Er
zouden drie ijsvogeltjes moeten zitten. De meeste vogels die we hier zagen, zijn ook
op ons eiland te zien, maar het was een mooi stukje natuurgebied.

Aalscholvers Fuut