Page 80 - tmp

Gelijk al bij binnenkomst zagen we in het water een veld van boeien liggen, waaraan
de mosselen groeien. Ook stond er een groot beeld van een mossel aan de ingang
van het dorp. Ons hotel stond midden in het centrum. We reden er recht op aan. Het
was echter gesloten. Er kwam nog een stel aan die ook al zochten naar een deur die
open was. Gelukkig had de vrouw een telefoonnummer. Het hotel was gewoon open,
maar wij waren nu bij het restaurant, dat een tiental meters van het hotel stond.
Dezelfde naam van het restaurant stond erop vandaar de verwarring. Het viel als
eerste op, omdat je er recht op aan reed in de straat. Het hotel lag in het straatje zelf.
Het was pas vijf jaar oud en alles zag er nog pico bello uit. Dit was in tegenstelling tot
het vorige hotel, waarvan de vaste vloerbedekking wel leek te liggen vanaf de
middeleeuwen. Zo goor en bevlekt zag het eruit. De kamer was niet zo groot, maar
we konden alles kwijt. Op het bed lagen twee zakjes met oordopjes. Dat was geen
goed teken. We hoorden van de eigenares dat dit werd gedaan, omdat de
nabijgelegen kerk ook de hele nacht slaat. Het hotel moet de eigen parkeerplaats om
23:00 uur sluiten tot 7:00 uur de volgende dag, uit oogpunt van rust, maar een kerk
mag de hele nacht door elk half uur herrie maken. De eigenaren hadden wel
geprobeerd of er een nachtstop op het luiden kon komen, net als op Terschelling.
Dat had echter veel problemen gegeven met de bevolking. Kom niet met je handen
aan een kerk in deze streken. Niet erg christelijk, lijkt me. Gelukkig was de kamer
goed geïsoleerd. Vooruitlopend op ons verhaal, we zijn gelukkig niet wakker
gebeierd. Het drielaags thermopane glas hield het gelui op een aanvaardbaar
niveau. We zijn rond vijven nog een rondje gaan maken langs de haven en een stuk
dijk van de Grevelingen. Grappig was dat er een klein sleepbootje lag dat Brandaris
heette.

De Brandaris in Bruinisse

Mosselkweek aan drijvers De dijk bij Bruinisse