Page 88 - tmp
P. 88

Op een groot grasveld voor de haven was het ook druk met autorecreanten. Allemaal
               zaten ze hier een flink deel van de dag lekker niets te doen. Het was ook wel een
               heel leuk plekje met veel bootjes en ook beroepsvaart dat allemaal voorbijkwam. Het
               was ook een duikstek. We zagen er diverse duikers ten onder gaan. Helemaal op de
               punt van één van de dammetjes zat een ouder echtpaar. Hij was een echte Zeeuw,
               dat kon je ook wel horen aan zijn praten, maar ze woonden nu in Brabant. Ze zaten
               hier vaak een deel van de dag door te brengen, lekker op hun campingstoeltjes. We
               hebben een hele tijd met ze staan te praten over van alles en nog wat. Voor ons is
               zo'n tijdbesteding gelukkig nog niet weggelegd. Een weekje liggen en een weekje
               zitten schijnt toch voor veel mensen een ideaal vakantiebeeld te zijn. Daarvoor zijn
               wij te rusteloos, we willen wat zien en beleven. Vanaf Sint Philipsland zijn we
               teruggereden naar Bruinisse, maar eerst hebben we op de Grevelingendam bij
               restaurant Grevelingen geluncht. Lily nam een broodje warme geitenkaas met
               walnoten en stroop, ik nam een broodje gewone kaas. Gesterkt na deze maaltijd
               reden we van Bruinisse via de Grevelingendijk en daarna Dreischor en Zonnemaire
               naar Brouwershaven. Het Grevelingenmeer was voor de aanleg van de Deltawerken
               een zeearm van de Noordzee. Tegenwoordig is dit het grootste zoutwatermeer van
               West-Europa. Het landschap onderweg was afwissend. Vooral de weg door Het
               Dijkwater was een mooi landschap tussen een aantal zeer vogelrijke plassen door.



















               Het Grevelingenmeer

               Waarschijnlijk waren deze plassen overblijfsels van een dijkdoorbraak, zoals je op
               Terschelling de wielen hebt, ronde meertjes ontstaan door het kolkende zeewater dat
               na een dijkdoorbraak door het gat van de dijk kwam. Het was een mooi gebied met
               stukken rietland en een aantal prielen. Als coulissen waren er bosstroken. Verder
               was het allemaal landbouwgrond met in ieder geval aardappelen. We kwamen aan in
               het leuke stadje Brouwershaven. Voor wie is geïnteresseerd in de boeiende
               geschiedenis van dit kleine stadje, kan het onderstaande resumé lezen.

               Brouwershaven is circa 1285 gesticht als nieuwe haven voor Brijdorpe, van welk
               dorp de haven verzand was. De naam Brouwershaven komt voor het eerst voor in
               1318. In 1403 kreeg de stad stadsrechten van Albrecht van Beieren, maar zij had
               geen zitting in de Staten van Zeeland. Een in 1619-1620 ondernomen poging om
               zitting te krijgen mislukte door tegenwerking van eerste edele prins Maurits en de
               Gecommitteerde Raden zodat Brouwershaven altijd een smalstad is gebleven. Een
               smalstad was in de zestiende tot en met de achttiende eeuw de benaming van een
               aantal kleinere plaatsen in het gewest Zeeland waaraan ooit (in de middeleeuwen)
               stadsrechten waren verleend maar die geen zitting hadden in de Staten van Zeeland.
   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93