Page 116 - tmp
P. 116

Binnenplaats van het kasteel

               Met zijn foto's, meest van dieren, probeerde hij dat uit te beelden. Hij had diverse
               ver- en misvormde beesten in elkaar geknutseld, waarschijnlijk met Photoshop.
               Het zag er wel bijzonder uit. We gingen door de kasteelpoort en kwamen op een
               bescheiden plein. In twee vertrekken waren tentoonstellingen, maar die bleken
               gesloten te zijn. Waarschijnlijk gingen ze om 16:00 uur dicht, net een paar minuten te
               laat helaas voor ons. We zijn weer naar beneden gegaan en ontdekten een lift die
               ons naar de parkeerplaats onder het kasteel bracht. Normaal maken we niet graag
               gebruik van dit soort hulpmiddelen, maar nu kwam het goed uit. We zijn naar
               beneden gelopen om de rivier te zien, maar dat was in dit deel van het stadje een
               diepe betonnen goot, waar het water doorheen stroomde. Terug in hotel was het
               weer bakjetijd en konden we verder met onze werkzaamheden. Tot mijn verbijstering
               bleek de verdwenen map ineens weer te bestaan en was al mijn frustratie en werk
               uiteindelijk nutteloos. Dat is de reden dat jullie toch de voortgang van onze verhalen
               kunnen blijven volgen en niet hoeven te wachten totdat we weer thuis zijn. Misschien
               zijn we daar eerder dan gepland, dat hangt af van de werking van Lily's nieuwe
               collectie pillen. We hebben nog even kunnen knutselen en toen was het alweer tijd
               om te eten. De lobby zat vol met een enorme groep Nederlanders die fors aan het
               kakelen waren. Gezien de leeftijd was het een groot bejaardenhuis dat nu was
               leeggelopen in Clervaux. Eigenlijk gaan we ondertussen ook thuishoren in deze
               leeftijdscategorie, maar inwendig denken we nog steeds dat we jonge goden zijn, of
               eigenlijk oude goden. Toch knaagt dit soort gesodemieter met de gezondheid steeds
               meer aan het godenbeeld en uiteindelijk stort het in met een grote klap in een dikke
               stofwolk. We blijven evengoed volhouden dat het nog lang niet zo ver is. De eetzaal
               stroomde vol met de Nederlanders en wij kregen nu een tafel, met nog een paar, in
               een aparte ruimte. Ook hier bleken het hoofdzakelijk landgenoten te zijn.
   111   112   113   114   115   116   117   118   119   120   121