Page 118 - tmp

We schoven aan tafel en we waren eensgezind met bestellen, een aardappelsoepje
met truffels, een mosselpan de man/vrouw en toe een tiramisu gemaakt met
speculaasjes. Laat ik het kort houden, het was weer smullen en de tiramisu was
helemaal bijzonder. Die zat in een kleine weckpot en de deksel diende als schoteltje
voor de slagroom. Dat zag er bijzonder uit en was ook prima in te nemen. We
dronken er spuitwater en witte wijn bij. Tijdens het eten kwam de vader van de
eigenaar bij ons aan tafel, om te informeren naar Lily. Hij had ons ingecheckt, want
hij en zijn vrouw werkten nog altijd mee in het hotel bij drukte. Vader was de stichter
van het hotel, vertelde hij, dus een echt familiebedrijf. Zijn zoon, die nu de eigenaar
is, had gisteren bij ze gegeten en had het hele verhaal verteld van ons
ziekenhuisbezoek. Hij leefde echt mee. Na het eten zaten hij en zijn vrouw in de
lobby en hebben we nog een tijdje gezellig zitten praten. De vrouw had een vriendin
in Den Helder en was wel eens op Texel geweest met de rest van de familie.
Ze sprak heel goed Nederlands, dat kwam, vertelde haar man al eerder, omdat
vroeger op de Luxemburger hotelschool Nederlands een verplicht vak was. Dus al
heel lang is Luxenburg een populaire vakantieplek voor Nederlanders. Met een
voldaan gevoel, bij mij wat meer dan bij Lily natuurlijk, gingen we naar boven.
Ondanks de lichamelijke gebreken hadden we toch een leuke dag gehad, wel heel
anders dan gepland. Normaal waren we uitgebreid middelbaar gaan wandelen door
het middelgebergte, toch hebben we nog een paar kilometer kunnen afleggen.