Page 140 - tmp

Wel hebben we gemerkt, dat als ze moe wordt, de dronken zeemansloop weer
terugkomt. We kwamen uit bij de weg die we ook met de bus hadden gereden.
Daarom wisten we dat er een bushalte moest zijn met de fraaie naam
Heischtergronn, Beim Bréckert. De bushalte is hier omdat er allemaal campings in de
buurt liggen. We vonden het verstandiger om met de bus terug te gaan. De bus zou
om 12 minuten over het uur hier moeten zijn, het was nu 14 minuten over het uur.
We gingen ervan uit dat bussen vaak te laat zijn door verkeersdrukte. In Mittelbruck
was het overal druk met files, dus we hebben gewoon een paar minuten gewacht en
ja hoor, daar kwam de bus aan. Prachtig dat je overal de bus of trein kan nemen en
het kost je niets. Mooi zo'n regeling. Jammer dat het op ons eiland nooit zover is
gekomen. Het was maar één halte verder, dus we waren zo weer bij ons hotel.
Daar zijn we gelijk na terugkomst de welness ingedoken. Ik ben niet zo'n liefhebben
van sauna en stoombad, Lily wel. We zijn met z'n tweeën naar de welness"grot"
gegaan. Dat bleek een prachtige ruimte te zijn, maar het grotuiterlijk bleek uiteindelijk
alleen in de kleedkamer te zijn, daar bestond één van de wanden uit de rotswand
van leisteen. We hebben een tijdje in het Turkse bad gezeten, totdat Lily's pomp
aangaf dat het tijd was om af te koelen. Druipend van het zweet kwamen we uit het
bad, tijd om ons af te spoelen. Bijzonder was dat er in een van de verblijfsruimten
een grote stenen schaal stond op een sokkel. Uit het plafond kwamen via een pijp
steeds kleine witte brokjes vallen, het leken wel grof zout korrels, maar het bleek ijs
te zijn. Zo kon je extra snel afkoelen. Dat leek ons momenteel niet zo geschikt. Je
voelt je toch wel lekker schoongezweet na zo'n behandeling. We hadden hier voor de
laatste keer halfpension, dus geen keuzestress de komende dagen. Het werd voor
ons uitgezocht. Vooraf kregen we een punt van een visquiche. Het was echt heerlijk,
daar zou ik graag het recept van willen hebben. Daarna kregen we een gebonden
voedzame soep met stukjes brood erin. Dat was ook lekker. Het hoofdgerecht was
puree met Luxemburger worst en een mosterdsaus met spekjes. De groente bestond
uit hele dunne sperzieboontjes. We waren over de worst eerst een beetje sceptisch,
maar dat was onterecht. Het was een prima, stevige worst, maar we hebben de drie
stukken niet allemaal op gekregen. We zaten al aardig vol. Wij zijn zoveel eten niet
gewend. Lily dronk er een Franciscaner biertje bij van 0% en ik had een lokaal
gebrouwen witbiertje dat erg goed smaakte. Toe kregen we een mooi opgemaakt
bord met drie verschillende soorten stukjes gebak. Dat was een smakelijke afsluiting
van een leuke dag.