Page 28 - tmp
P. 28

In 1261 kregen de Dominicanen monniken toestemming een klooster en kerk te
               stichten in Maastricht. Gedurende vijf eeuwen bleven klooster en kerk in stand tot in
               1794 het Franse leger Maastricht veroverde. Daarmee kwam een einde aan de
               geschiedenis van deze religieuze bedelorde in Maastricht. De kerk werd destijds door
               de Franse cavalerie gebruikt als paardenstal. In de twee eeuwen daarna diende het
               gebouw onder meer als depot voor de stad, concertzaal, slachthuis, slangenhuis,
               bokstempel (o.a. met Bep van Klaveren), fietsenstalling en (kinder)carnavalstempel.
               Vele Maastrichtenaren herinneren zich dit als de plek waar ze voor het eerst
               “gepuund” (gezoend) hebben. In 2006 kreeg de Dominicanenkerk zijn nieuwe
               bestemming als kwaliteitsboekhandel.

               We liepen de boekhandel in en de architect had prachtig werk geleverd. De
               kenmerken van de gotische kerk waren behouden gebleven en op twee verdiepingen
               was een enorme collectie boeken te vinden. We kwamen hierna op het Vrijthof dat er
               in het sombere weer een beetje troosteloos uitzag, helemaal leeg en nat, maar
               gelukkig wij liepen nog steeds droog. We hebben hier en daar nog in hoeken en
               gaten gekeken of we André zagen. Maar helaas de olijke Rieu met zijn wapperende
               manen was nergens te vinden om de boel wat op te vrolijken. Aan de rand van het
               plein was de Sint-Servaasbasiliek prominent aanwezig.





















               Het Vrijthof                                   De Sint-Servaasbasiliek

               Op deze plek zijn eerder drie andere kerken gebouwd. De huidige kerk is in ca. 1000
               gebouwd. Men neemt aan dat het gebouw op het graf van Sint-Servaas staat. Deze
               basiliek wordt beschouwd als de oudste nog bestaande kerk van Nederland. Vanaf
               hier liepen we naar de bekendste brug van Maastricht, de Sint Servaasbrug. Deze
                                                    e
               bekende boogbrug stamt uit de 13  eeuw, maar is diverse keren gerenoveerd en
               zelfs compleet afgebroken en daarna opnieuw opgebouwd, nu 2,5 m breder dan de
               oude brug. Ondanks al die werkzaamheden beschouwt men het als de oudste brug
               van Nederland. Begin 1900 werden, om het scheepvaartverkeer meer ruimte te
               geven, twee bogen aan de oostzijde opgeblazen en vervangen door een stalen
               hefgedeelte. Dit hefgedeelte was lange tijd kapot en men is nog steeds bezig om het
               op te knappen. Omdat het stalen deel al die tijd in de hoogste stand staat, zijn er
               voor voetgangers en fietsers geïmproviseerde trappen gemaakt. We hoorden van
               een man op de brug dat over een paar dagen de steigers verdwijnen en de hefbrug
               weer in werking wordt gezet. Na dit gesprek werd Lily gebeld door een van onze
               huisartsen. Lily had al een tijd last van hartritmestoornissen. Daarom heeft ze
               onlangs drie dagen met een recorder en 3 elektroden rondgelopen om te zien wat er
               aan de hand is.
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33