Page 54 - tmp

De NATO ging de groeve in gebruik nemen als oorlogs- en oefenhoofdkwartier en
het complex viel sinds 1956 onder de Wet op de Staatsgeheimen. Als gevolg van de
gestegen spanningen in het kader van de Koude Oorlog kreeg het hoofdkwartier in
1963 een permanente bezetting, dag en nacht en zeven dagen per week. Er werkten
Nederlandse, Belgische, Britse, Duitse en Amerikaanse militairen. Het complex was
voor de NATO een belangrijk communicatiecentrum. De luchtverdediging en de
militaire luchtverkeersleiding voor de noordelijke helft van West-Duitsland werden er
gecoördineerd. Toen de NATO de groeve in 1992 verliet, was er sprake van een
ernstige vervuiling met asbestvezels. Daarna vond er een grondige
schoonmaakoperatie plaats waarbij het volledige hoofdkwartier werd gestript. Nu was
er alleen nog maar de stevig afgesloten ingang te zien met twee wachtposten, waarin
poppen in uniform zaten. Het was een enorm complex wat mag blijken uit het
volgende gegevens. De diepte liep tot 50 meter onder de grond over een oppervlakte
van in totaal zo’n 6,75 hectare. Er was 8 km aan gangen met 400 kantoren, 51
toiletten, 31 urinoirs, 27 douches en 75 wasbakken. Tevens waren er twee
restaurants. De keuken van het zelfbedieningsrestaurant had een capaciteit van 600
maaltijden. Ook was er een kapsalon en zelfs een 3-holes golfbaan met kunstgras.
We liepen verder en het pad liep langs de helling van de Cannerberg met uitzicht op
het dal van de Jekel. We sloegen af naar beneden langs een grote wijngaard met
een wijnhuis boven op de rand van de heuvel. Het zag er prachtig uit met het
lijnenspel van de hellingen en de lange rijen met wijnstokken. We liepen door het
gehuchtje Nekum naar de Jeker, die we hier weer overstaken. In de verte zagen we
een dieppaarse lucht zich steeds verder uitbreiden met daaronder regengordijnen.
We bleven gelukkig nog even buiten schot. Het laatste stuk van de wandeling ging
voornamelijk langs de beek. We waren de buitenwijken van Maastricht genaderd.
Na het oversteken van een drukke weg kwamen we in het Aldenhofpark. Hier was
nog een groot deel van de oude stadsmuur te zien. Helaas konden we er niet echt
van genieten. Er brak een daverende bui los met regen en hagelstenen.