Page 58 - tmp

Toen de regen wat minder werd, zijn we doorgelopen. Gelukkig werd het na een
kwartier praktisch droog, daarom konden we nog genieten van de Helpoort. Dat is
de oudste nog bestaande stadspoort van Nederland. Toen Maastricht stadsrechten
kreeg, kon de stad zich beschermen met een stadsmuur. In 1229 verrees de eerste
ommuring, waar de Helpoort een onderdeel van was. Omdat de eerste ommuring te
krap bleek, werd even ten westen van de Helpoort een tweede ommuring gebouwd.
de
Die kwam eind 14 eeuw gereed. Omdat de loop van het riviertje de Jeker zich in de
loop der tijd verplaatste naar het zuiden, werd de poort niet meer direct beschermd
door een "gracht". Daarom bouwde men een ommuring van de Nieuwstad, zonder
stadspoorten. Hierdoor verloor de Helpoort haar verkeersfunctie. Waarschijnlijk is de
poort daardoor, tot de dag van vandaag, bewaard gebleven. Het was wel een hele
mooie poort. We waren blij dat we hierdoor het oude deel van de stad
binnenkwamen. Het was zo een bijzonder binnenkomst. Gelukkig was het niet meer
zo ver naar ons hotel. 's Avonds zijn we na rijp beraad naar hetzelfde restaurant als
eergisteren geweest, de Zwaan. Lily nam bouillabaisse en ik koos voor het lamsrack.
We dronken er een wit Jopenbiertje bij en een alcoholvrij fruitbiertje. Toe genoten we
van een smakelijke cheesecake. Dit was een waardige afsluiting van een prachtige
dag met slechts één bui, die toch wel heftig was. Onze laatste avond in Maastricht
was ingegaan.

D e Maas bij avond