Page 26 - tmp

Even dreigde het mis te gaan toen het anker van de reddingboot vasthaakte achter de
railing van de Pool. Gelukkig brak de ankerketting. Telkens als men langszij het voor-
schip kwam sprongen er Polen in het vangnet van de reddingboot. Uiteindelijk kwam
de reddingboot met vlag in top en 26 geredde Polen in de haven van Terschelling. De
schipper, Douwe Tot, kreeg hiervoor de gouden reddingsmedaille, zijn zoon Klaas Tot,
stuurman Jaap de Beer en opstapper Eelke R. de Beer kregen de zilveren medaille en
later kregen ze nog een hoge Poolse onderscheiding. De kapitein van de Katowice
had de gehele oorlog met het schip gevaren en zelfs de landing op Normandië mee-
gemaakt. De waarde van de lading bedroeg ruim 2 miljoen gulden en er is nog veel
van de 27.000 huiden geborgen door rederij Doeksen. Toen echter sloep no.2 aan-
spoelde bij Den Helder bleken de watertanks en de luchtkasten vol te zitten met siga-
retten en nylonkousen. Ook bleken er 80.000 gesmokkelde sigaretten aan boord ge-
weest te zijn (met dank aan het Wrakkenmuseum Terschelling). Ik heb destijds wel eens op dit
wrak gedoken. Maar we gaan verder met onze reis. Rond 19:00 uur kwamen we aan
in Krakau. Ons hotel lag ver buiten de stad, zo'n 10 km. Het hotel dat we eerst zouden
krijgen lag op 4 km van het centrum en was ook bereikbaar per bus, dus heen lopen
naar de stad en terug met de bus. Helaas was dit hotel eruit gegooid, omdat zowel de
kamers als het eten klachten opleverden. Nu zaten we in the middle of nowhere met
een treinstation op 2 km dat alleen via een drukke provinciale weg bereikbaar was. Dat
was erg jammer, maar het was niet anders. We kregen er een prima kamer met vol-
doende ruimte voor onze spullen en zelfs drie bedden. Het avondeten bestond uit stuk-
jes gepaneerde kip met gekookte aardappels en een salade. Toe kregen we een soort
appelgebakje.