Page 92 - tmp

Dag 8. Zaterdag 24 augustus 2024. Dresden.
Weer: zon; temperatuur: 23 – 30 °C.
Aantal km: wandelen 10.
Accommodatie: Ibis Dresden centrum.

Wandelroute in Dresden Het hoofdtreinstation in Dresden

Dresden wordt wel het "Florence aan de Elbe" genoemd. Ik vind het altijd wel grappig
hoe bepaalde, bekende plaatsen met nog bekendere plaatsen worden vergeleken.
Ruim een eeuw geleden was Dresden een van de mooiste, zo niet dé mooiste, steden
van Duitsland en misschien wel van Europa. Zware bombardementen troffen de hoofd-
stad van de deelstaat Saksen in de Tweede Wereld Oorlog en legden veel van de
historische bezienswaardigheden in puin. De stad werkte hard aan de wederopbouw
en ziet er nu weer praktisch hetzelfde uit als voor de verwoestingen. We gingen van-
daag controleren of dat wel zo was. We waren er weer vroeg uit. Deze keer om de bus
uit te zwaaien. We kregen veel handen te schudden en een paar knuffels. Chris en zijn
vriendin komen vast nog eens op Terschelling. Dat zouden we wel leuk vinden. Het
stel heeft onze reis een forse upgrade gegeven. We hebben genoten van alles wat we
zagen, alles was tot in de puntjes georganiseerd en geen vraag was te moeilijk. Dat
kan ook anders. Vandaar dat ik schreef dat het wel vakantie leek. Normaal moeten we
zelf veel regelen, nu lag alles op een presenteerblaadje en dat was vooral de verdien-
ste van de crew. Als we nog eens met Kras reizen, gaan we alleen als Chris en wellicht
zijn vriendin weer meegaan. Ik heb al eerder geschreven over de rest van de reisbe-
leving en de medereizigers, daar ga ik jullie niet verder mee vermoeien. We stonden
druk te zwaaien toen ze wegreden en konden door de donkere ramen toch zien dat
werd teruggezwaaid. Er werd nog voor ons getoeterd. De bus moest een grote u-bocht
maken dus wij gingen, zo snel mijn kuit dat toe liet, gauw naar de straat achter de
parkeerplaats, zodat we ook nog de andere kant van de bus konden bezwaaien. Met
een laatste toeter verdween de zo vertrouwd geworden bus achter de horizon, maar
eigenlijk natuurlijk achter de stadsbebouwing. Het leek wel een beetje op het afscheid
dat we ieder jaar hebben als onze vriendenclub, de Vietnamveteranen, na het Oerol
festival weer vertrekken. Dan zwaaien we ook altijd de boot uit. Hierna zijn we gaan
ontbijten. Het was buiten overigens al behoorlijk warm en het zou tropisch worden. Na
het ontbijt zijn we eerst naar het station gelopen om te zien of dat goed te vinden was
voor onze terugweg. Nou, dat werd nog even een puzzel, maar niet heus. Rechts de
hoofduitgang van het hotel uit op een zeer brede wandelboulevard met veel winkels
aan de zijkanten en na 200 meter stonden we voor het station. Zelfs met twee kuiten
getroffen door een zweepslag was dat nog te doen.