Page 110 - tmp

Het ontbijt was een echt Engels ontbijt met eieren in diverse bereidingen, uitgebakken
bacon en tomaat, een worstje en bonen in tomatensaus plus natuurlijk toast. Na het
ontbijt zijn we aan het werk gegaan. We waren beiden flink achter. Veel van de groep
lagen bij het zwembad. Het was een stuk minder warm dan gisteren. De zon werd
gedempt door een wolkenlaag. Ik ben eerst begonnen om de digital puinhoop in mijn
laptop wat op te knappen. Ik had overal wat staan. Dat komt, omdat ik eerst het verhaal
uit mijn duim zuig. Dat is een eerste opwelling waarin ik af en toe ook wat frustraties
van mij afschrijf. In groepen is altijd wel wat wrijving, of er gebeuren dingen onderweg
die jou persoonlijk raken, al is het maar een doorn in je hiel. Niet verwonderlijk met
zoveel stekelige acacia's. Als ik dat verhaal een tweede keer doorlees, gaat alle ballast
overboord en die versie stuur ik naar Lily. Die leest het ook nog een keer en plaatst er
dan de foto's bij. Complicerend voor haar is dat ze met twee camera's werkt, dus die
beelden moeten worden samengevoegd. Daar komt nog bij dat ik, zoals geschreven
deze reis niet film, vanwege achterstallig film montagewerk, maar ook omdat filmen bij
dit soort groepsreizen vaak frustraties oplevert, omdat je natuurlijk niet altijd prinselijk
voor in de bus kan zitten.

Uitzicht vanuit de lodge

Dat is noodzakelijk om het reizen zelf ook duidelijk te maken, hoewel deze reis we
vaak voorin kunnen zitten. Maar met zoveel mensen word je vaak belemmerd bij het
filmen, doordat mensen voor je staan of voor je langslopen, onbewust dat ze je beeld
doorkruizen. Foto's maken is lastiger dan filmen. Omdat het beeld beweegt, kijken
mensen anders, minder kritisch. Dit betekent natuurlijk niet dat je maar kunt raak
filmen. Bij een foto wil je het bewegende onderwerp zo mooi mogelijk in beeld.