Page 114 - tmp

Uiteindelijk was ik maar een half A4tje tekst kwijtgeraakt en een hoop angstzweet. Met
de huidige toestand van mijn geheugen zou het lastig worden om alles weer terug te
halen, hoewel Lily's foto's een goede leidraad vormen. Lily is nog even gaan poedelen
in het zwembad, maar ik wilde eerst het verhaal van gisteren afmaken. Het was
ondertussen flink bewolkt en in de verte torenden dreigende wolken boven de verre
heuvels op. Voordeel was dat de temperatuur al flink was gedaald naar aangename
waarden. We hebben de lunch genoten op het terras. Dat was weer veel te veel, maar
wel erg lekker. Het meest vielen twee bakjes van bladerdeeg op. Het ene bakje was
gevuld met een kaas en ham mengsel en het andere met pittige spinazie. Er zat ook
nog een plak stokbrood bij bestrooid met geraspte kaas en een salade met onder meer
komkommer, paprika en avocado, overdaad troef. Omdat we toch aan het zondigen
waren, hebben we er een glaasje wijn bij besteld. Dat kon niet, het ging alleen per fles.
Dat was ook goed, 's avonds zouden we ook vloeistof moeten hebben om het eten
weg te spoelen naar de energiefabriek in ons lichaam. Een ding weet ik al zeker, het
buikje gaat al bijna over mijn riem hangen. Dat wordt thuis het mes erin of op streng
dieet. Waarschijnlijk kies ik voor het laatste. Het begon nu toch wel stevig dicht te
trekken en in de verte was het gerommel van onweer te horen. Dat kwam steeds
dichterbij. De lampen begonnen zo nu en dan te knipperen en buiten was het geen
knipperen meer, maar grote statische wolk-grond ontladingen, ook wel bliksem
genoemd. Ik zag een prachtige vuurstraal uit de wolken spuiten.

Zebra’s te zien vanuit de lodge