Page 116 - tmp
P. 116
Jammer dat er geen vertakkingen waren, dat is het echte werk. Natuurlijk begon het
flink te gieten en de wind was al aan het aantrekken toen we zaten te lunchen. Daar
zaten flinke windstoten bij. Nu was het helemaal geen straf om aan het verhaal te
werken en Lily zat al net zo vrolijk haar olifanten, neushoorns en ander wild te
bewerken. Zo'n afgedwongen rustpauze is wel eens lekker, hoewel we natuurlijk wel
aan de gang waren. Voor de natuur, maar ook voor de mensen hier was het zeer
noodzakelijk dat er weer regen viel. Het was ons al opgevallen hoe droog alles was,
veel geel gras en uitgedroogd groen dat nu natuurlijk grijs of bruin was. Voor het wild
is het ook goed, want nu komen er weer veel verse spruiten aan het groen en dat
vinden ze lekkerder dan hooi. Toen het even droog was, hebben we onze schulden
aan Steve voldaan. Alle extra te boeken excursies tot nu toe waren betaald plus nog
een paar voor de komende dagen. Het bleef maar steeds een beetje rommelen met af
en toe een buitje. Ik moest even naar het hoofdgebouw om wat whatsappjes te
beantwoorden. Op reis gaan zaken betreffende mijn bestuurlijke taken gewoon door.
Bij het naar buiten lopen vertelde de buurvrouw dat er net een olifant voorbijkwam
langs het hek van de lodge. De kijkers moesten wel een eind naar achteren, want
olifanten die boos worden hebben lak aan de paar schrikdraadjes van de afscheiding.
Helaas hadden wij dat gemist. Terwijl zij ons dat stond te vertellen hadden twee gnoes
net buiten het hek mot met elkaar. Eén sprong over het schrikdraad om te ontsnappen
en wandelde rustig voor onze neus langs het zwembad naar een opening tussen de
huisjes waarin we slapen. Ik ging er maar niet achteraan. Ze heten niet voor niets ook
wildebeest. Daar wil je niet mee aan het stoeien gaan. Het regende nog steeds toen
we gingen eten en het zou de hele avond zo blijven. Goed nieuws voor de natuur hier.
Gelukkig lagen er twee paraplu's in onze kamer, zodat we droog over konden komen.

