Page 124 - tmp
P. 124
Zelfs met mijn verrekijker moest ik flink mijn best doen om dat dier te zien. We reden
erheen en zagen een paar leeuwen achter de bosjes liggen. Volgens de ranger waren
het twee mannetjes en een leeuwin. Ze lagen maar een beetje en ze waren echt
moeilijk te zien door al het struikgewas ervoor. Ineens kwam er beweging en wat voor
beweging, laat ik het zo omschrijven: als een beweging waar jonge leeuwtjes uit voort
kunnen voorkomen. We zagen inderdaad wat bewegen, maar gelukkig voor de
beesten ontnam het groen veel van deze stoeipartij. Hierna reden we een hoge heuvel
op, van waaraf je het gebied prachtig kon zien. In de verte zagen we nog een olifant.
We toerden over de smalle weggetjes door het natuurgebied en zagen onderweg weer
diverse soorten antilopen en andere snel rennende en springende beesten. Bij een
beekje zagen we twee reigers die veel op de onze leken en er kwam een hamerkop
op ons afvliegen, die vlak voor ons landde. Je kon nu goed de kuif achter op z'n kop
zien waaraan hij zijn naam ontleent. We zijn daarna nog een keer bij de leeuwen gaan
kijken, die nu wat actiever waren en parallel aan de weg aan het wandelen waren.
Het park
Het vrouwtje had een band met een gps-tracker om de hals. De rangers staan allemaal
met elkaar in verbinding met mobilofoon, dus het werd er druk met ook nog wat
particuliere auto's, die hier ook mogen rijden. Omdat we ze goed hadden kunnen zien
zijn we verder gereden, om ook andere bezoekers de kans te geven de leeuwen te
zien. Later hoorden we van de andere auto dat ze tot vlak bij de weg waren gekomen
en het kunstje van eerder nog eens duidelijk demonstreerden voor alle kijkers. Totaal
geen gêne die dieren. We zagen nog neushoorns, allemaal met afgezaagde hoorns
om het stropen te ontmoedigen. Het waren breedlipneushoorns. Die noemen ze ook
witte neushoorn ter onderscheid van de zwarte. Maar dat is een verkeerde vertaling.
De breedlip heeft, zoals zijn naam al aangeeft, een brede (wide), bovenlip. Dus wide
is nu white geworden.

