Page 128 - tmp
P. 128
Lekke band
Chris had geprobeerd die te wisselen, maar de juiste dop voor de wielmoeren bleek
niet in de bus te liggen. Bij het proberen had hij een spier in zijn borst flink verrekt, dus
hij stond te verrekken van de pijn. Hij kreeg een paar paracetamols en Lily had Voltaren
mee, dat hij erop kon smeren. Er werd een bandenbedrijf gebeld dat een half uurtje
later kwam aanzetten. Er bleek iets scherps in de band te zitten. De man stak een pen
in het gat met een zelf vulkaniserende plug. De band hoefde er dus niet vanaf. Lucht
erin en even later konden we weer rijden. We kwamen door uitgestrekte plantages van
eucalyptus. Deze Australische bomen zijn snelle groeiers en worden hier vaak gebruikt
voor de papierindustrie. Wat ik nog niet verteld heb, is dat een botsing van een auto,
of en andere blikschade "oops" wordt genoemd. Zo nu en dan zagen we een gewone
oops of en grote oops onderweg. Vanzelfsprekend is een vrachtwagen, die in puin is
gereden een grote oops. Tegen drieën kwamen we aan in St Lucia. Een half uurtje
later reden we naar de St. Luciarivier die vanuit het grote St. Luciameer vloeit. Het
meer is langgerekt en ligt parallel aan de ongerepte kust en ligt in het grote
iSimangaliso Wetland Park, een natuurgebied waarin in ieder geval roofdieren en
olifanten zijn teruggebracht. Met een boot voeren we de rivier op waarbij we steeds
nijlpaarden zagen, die even lucht hapten en dan weer onderdoken.

