Page 138 - tmp
P. 138
Onbelemmerd door obstakels, zoals eilanden, had de oceaandeining hier vrij spel.
Zwemmen werd afgeraden, dat leek me logisch, maar er zwemmen hier ook grote
haaien, zoals de witte haai (Jaws), voor de kust. We hadden helaas niet veel tijd om
rond te kijken, dat was wel jammer. We reden terug naar ons hotel. In hetzelfde
restaurant van gisteren hebben we weer gegeten. Vannacht kreeg ik ineens
buikkrampen en had ik diarree. Gelukkig was het niet heftig, maar uit voorzorg had ik
toch maar loperamide geslikt. Dat legt je darmen stil. Ik reageer altijd goed op dit
middel. Toch bleef ik de hele dag krampen houden, maar hoefde niet naar de wc.
Vanwege deze redelijk milde kwaal deed ik voorzichtig met eten en nam acht sushi's.
Die smaakten mij prima. Lily nam een bowl met rauwe zalm, komkommer, augurkjes
en avocado. Het smaakte haar ook goed.
Daarna ben ik een tijdje gaan liggen. Ik slaap de laatste tijd slecht en gecombineerd
met het regelmatig vroeg opstaan krijg je wel een knauw. Ik ben geen achttien meer
volgens mij, of had ik dit al eens geschreven. Tja, dat geheugen. Om een uur of drie
zijn we naar de brug gelopen om te zien of er nijlpaarden waren. Die zagen we nu niet.
We besloten om naar het strand te gaan, waar we vanmorgen met de bus naar toe
reden. Maar we liepen nu een andere route dan met de bus. We kwamen uiteindelijk
uit bij de uitgestrekte rietlanden van het estuarium. Dit was een bijzonder gebied met
in de verte de duinen. Via een vlonderpad op hoogte liepen we langs de bosrand en
de oever van het estuarium. Er werd voor krokodillen gewaarschuwd, maar die hebben
wij niet gezien. We kwamen uit bij een uitgestrekt en dynamisch duingebied. Het was
een prachtige omgeving met de wilde zee op de achtergrond, het strand en de monding
van de rivier met uitgestrekte rietvelden. In het duin groeiden mooie gele bloemen.
Helaas was het te laat om nog een stuk door het duingebied te lopen.
Het vlonderpad

