Page 142 - tmp

Dag 13. Zaterdag 30 november 2024. Van St. Lucia naar Umhlanga.
Weer: zon; temperatuur: 20 - 23 °C.
Aantal km: bus 261, wandelen 2.
Accommodatie: Holiday Inn Express.

Vanmorgen hoorden we van een deel van de groep, die een nachtsafari hadden
gemaakt, dat ze een levensgevaarlijke tocht hadden beleefd, of eigenlijk geen tocht,
maar stilstaan. Wij hadden van tevoren al bedacht dat we niet mee wilden. Vaak zie je
alleen maar dezelfde dieren als overdag, maar nu met lichtgevende oogjes door de
lamp. Het begon al dat ze veel te laat startten. Een van de chauffeurs dacht dat hij Max
Verstappen was en reed onverantwoord hard om tijd in te halen. Het bleken echte
cowboys te zijn. Na een stukje rijden kwam een van de auto's in een drassig gebied.
Hij zat op het laatst tot z'n assen in de prut. Bij alle safari's moet je altijd armen en
benen binnen boord houden. Uit de auto mag je natuurlijk nooit. Er lopen leeuwen en
luipaarden vrij rond, humeurige olifanten of buffels, maar nu moest iedereen de auto
uit, in de prut en moesten ze duwen. Het lukte niet om los te komen, de auto was ook
niet 4WD, te gek voor woorden als je gaat terreinrijden. In alle wildparken hadden de
rangers draadloos contact met elkaar, hier hadden ze alleen hun telefoon en die werkte
eerst niet. Op een gegeven moment kwam een auto van een concurrerend bedrijf
langs, maar die bestuurder had geen zin om te helpen. Na veel gedoe werd uiteindelijk
de andere auto van onze groep bereikt. Dat was ook al hommeles in het begin. De
handschijnwerpers deden het niet, er was een zekering doorgebrand. Een van de
lampen werd direct via de accu aangesloten. Omdat het snoer te kort was, hield de
bestuurder met een hand de lamp buiten en stuurde met de andere hand. Uiteindelijk
kregen de beide auto's contact met elkaar. Toen werd het echt bizar. Er moesten zes
mensen van de nog niet vastzittende auto uitstappen om de auto lichter te maken.
Daar stonden ze midden op de vlakte met kans op roofdieren of een kudde olifanten,
die wegens agressief gedrag in het Krugerpark hierheen was gebracht. De hele reis
werden we door Steve gewaarschuwd voor alles wat problemen kon geven of gevaar.
Bij elk stoepje, op- of afstapje waarschuwde hij. Dat was voor ons, maar ook voor hem
belangrijk, geen brokken, geen gedoe. Daar stonden ze nu dus alleen in de wildernis
in het donker met alleen lampjes van de telefoons. Het heeft anderhalf uur geduurd
voordat er echt hulp kwam. Gelukkig is er geen wild dier langs gekomen, anders had
het heel slecht af kunnen lopen. Het had een echt drama kunnen worden. Daar moet
je niet aan denken. Zo ben je op vakantie en zo zit je in een potentieel gevaarlijke
situatie