Page 200 - tmp
P. 200

We stopten voor de koffietent, een Wimpy en wat niemand wist, ook Lily niet, dat ik in
               het  geheim  al  wat  had  voorbereid  de  afgelopen  twee  dagen.  Dus  iedereen  wilde
               uitstappen  voor  meestal  eerst  "de  goeie  idee"  zoals  Steve  altijd  de  toiletten
               aankondigde. Na een uurtje of twee rijden wilde iedereen wel plassen, maar Steve
               vroeg ze om toch nog even te blijven zitten. Met een ernstig gezicht vertelde ik dat ik
               een mededeling voor de groep had, die voor ons, maar ook voor de andere reisgenoten
               gevolgen had. Ik vertelde dat we in Durban gebeld werden en dat ik van dit gesprek
               een verslag had gemaakt, zodat ik niets zou vergeten of het verkeerd zou zeggen. Mijn
               grafstem had  effect.  Ik  zag  diverse  geschrokken gezichten.  In  het  diepste geheim,
               zittend op de wc in het hotel of tijdens oponthoud door werkzaamheden aan de weg
               had  ik  een  Sinterklaasgedicht  in  elkaar  geflanst.  Dat  kostte  wel  wat  moeite.  Mijn
               dichtader was de laatste jaren wat dichtgeslibd, omdat wij niet veel meer deden aan
               dit feest. Daarbij was er aldoor geen of slecht internet. Hier kan je goed terecht bij het
               zoeken naar rijmwoorden. Toch lukte het. Ik heb in het gedicht een aantal uitspraken
               van Steve verwerkt, zoals "de goeie idee" en als hij iets aanprijst wat het beste is, dan
               komen er veel echte, echte, echtes achter elkaar aan. Bijvoorbeeld het was mogelijk
               een  safaririt  met de bus  te  doen,  dat  was  inclusief.  Je  kon  het ook  doen  met  een
               safariauto waarmee je veel dichter bij de dieren kon komen, dus inderdaad een echte
               x 3 safaritocht. Hieronder staat het gedicht:

               Sint-Nicolaas belde in Durban Lily.
               Eerst dacht ze: het is mijn familie.
               Maar Sint wist dat we op reis zijn,
               met de bus en niet met de trein,
               met een hele groep door Afrika.
               Zo waar als ik hier sta.
               De Sint is jarig en wilde de groep wat schenken.
               Maar wat, zat hij aldoor te bedenken.
               Zijn roetveeg / regenboog / zwarte Piet,
               wist het eerst ook even niet.
               Opeens kreeg hij een goeie idee,
               en dit keer ging het niet over de wc.
               Normaal geeft Piet aan alle zoete mensen,
               alles wat ze zouden wensen.
               Maar deze keer geen roe of zak.
               Blijf allemaal maar op je gemak.
               Hij weet dat in de groep ook stoute kinderen zijn.
               Dat vindt de Sint echt niet zo fijn.
               Maar vanwege de wetgeving op de privacy,
               wil hij niet zeggen wie.
               Daarom stuurde Sint per snelle boot,
               een paar pakketjes, niet te groot.
               Een echte, echte, echte Sinterklaas snoeperij.
               Daarmee maakt hij iedereen blij.
               Steve en Chris krijgen ook de groeten van de Sint,
               omdat hij ze geweldig vind.
               Alles regelen ze voor iedereen.
               Je vraagt en het gebeurt meteen.
   195   196   197   198   199   200   201   202   203   204   205