Page 200 - tmp
P. 200
We stopten voor de koffietent, een Wimpy en wat niemand wist, ook Lily niet, dat ik in
het geheim al wat had voorbereid de afgelopen twee dagen. Dus iedereen wilde
uitstappen voor meestal eerst "de goeie idee" zoals Steve altijd de toiletten
aankondigde. Na een uurtje of twee rijden wilde iedereen wel plassen, maar Steve
vroeg ze om toch nog even te blijven zitten. Met een ernstig gezicht vertelde ik dat ik
een mededeling voor de groep had, die voor ons, maar ook voor de andere reisgenoten
gevolgen had. Ik vertelde dat we in Durban gebeld werden en dat ik van dit gesprek
een verslag had gemaakt, zodat ik niets zou vergeten of het verkeerd zou zeggen. Mijn
grafstem had effect. Ik zag diverse geschrokken gezichten. In het diepste geheim,
zittend op de wc in het hotel of tijdens oponthoud door werkzaamheden aan de weg
had ik een Sinterklaasgedicht in elkaar geflanst. Dat kostte wel wat moeite. Mijn
dichtader was de laatste jaren wat dichtgeslibd, omdat wij niet veel meer deden aan
dit feest. Daarbij was er aldoor geen of slecht internet. Hier kan je goed terecht bij het
zoeken naar rijmwoorden. Toch lukte het. Ik heb in het gedicht een aantal uitspraken
van Steve verwerkt, zoals "de goeie idee" en als hij iets aanprijst wat het beste is, dan
komen er veel echte, echte, echtes achter elkaar aan. Bijvoorbeeld het was mogelijk
een safaririt met de bus te doen, dat was inclusief. Je kon het ook doen met een
safariauto waarmee je veel dichter bij de dieren kon komen, dus inderdaad een echte
x 3 safaritocht. Hieronder staat het gedicht:
Sint-Nicolaas belde in Durban Lily.
Eerst dacht ze: het is mijn familie.
Maar Sint wist dat we op reis zijn,
met de bus en niet met de trein,
met een hele groep door Afrika.
Zo waar als ik hier sta.
De Sint is jarig en wilde de groep wat schenken.
Maar wat, zat hij aldoor te bedenken.
Zijn roetveeg / regenboog / zwarte Piet,
wist het eerst ook even niet.
Opeens kreeg hij een goeie idee,
en dit keer ging het niet over de wc.
Normaal geeft Piet aan alle zoete mensen,
alles wat ze zouden wensen.
Maar deze keer geen roe of zak.
Blijf allemaal maar op je gemak.
Hij weet dat in de groep ook stoute kinderen zijn.
Dat vindt de Sint echt niet zo fijn.
Maar vanwege de wetgeving op de privacy,
wil hij niet zeggen wie.
Daarom stuurde Sint per snelle boot,
een paar pakketjes, niet te groot.
Een echte, echte, echte Sinterklaas snoeperij.
Daarmee maakt hij iedereen blij.
Steve en Chris krijgen ook de groeten van de Sint,
omdat hij ze geweldig vind.
Alles regelen ze voor iedereen.
Je vraagt en het gebeurt meteen.

