Page 196 - tmp

Een zich ingravende zeeslak

We blijven wel doorgaan met deze verhalen, zolang we kunnen reizen, maar de ijzeren
discipline om elke drie dagen een aflevering klaar te stomen, gaat ons niet altijd meer
lukken. Niet getreurd het gaat gewoon door, alleen soms wat minder regelmatig dan
vroeger. We hadden opeens weer internet, halleluja! Nu kon ik allemaal stukjes tekst,
die ik tussendoor noteer op mijn telefoonkladblok, overzetten naar de laptop. Een
stortvloed aan appjes en e-mails kwam binnen. We zaten in de bar met een heel lekker
biertje uit Namibië. Even lekker genieten en ondertussen wat werkzaamheden
afhandelen. Om zeven uur was het diner. Ik vond het jammer dat het nu weer een
vleesdiner was. Dat krijgen we bijna iedere keer. Gisteren met al die vis, garnalen,
mossels en inktvisjes was een echte traktatie. Nu waren er weer de gebruikelijke
hapjes als runderlapjes en kip, maar ook een smakelijk worstje. Het smaakte goed,
maar gisteren was echt speciaal. Evengoed hebben we lekker gegeten. De toetjes
waren ook weer prima in orde. Deze keer was het een heel ander schuimtaartje waar
Lily kokos en munt in dacht te herkennen, maar het was een echte traktatie plus een
stukje cake met een vanillesaus. Ook was er iedere keer ijs bij, maar daar ben ik niet
echt gek op. We hadden beter rode wijn kunnen nemen, maar de witte smaakte er
prima bij.