Page 206 - tmp

We gingen na de lunchstop weer op weg en zagen heel in de verte een kleine vuurtoren
staan, de Great Fish Point vuurtoren, maar die was voor ons onbereikbaar.
Ondertussen zagen we recht boven ons een prachtige halo van de zon. Om hem goed
te zien hadden we dak van de bus moeten losschroeven, want om 12:00 uur staat de
zon hier recht boven je kop. Evengoed was het een mooie rit door een golvend groen
landschap met veel veeland vaak op onontgonnen terrein. Wilde dieren zagen we niet,
op een mangoeste na die ongeschonden de snelweg over stak. Het leek wel een grote
wezel met het witte puntje aan z'n staart. Ook zag ik nog wat groene meerkatten aan
de kant van de weg. Even voor Port Elizabeth stonden bij de verdampingsbassins van
een zoutfabriek een paar groepen flamingo's. Er zouden verder twee vuurtorens te
zien zijn vanuit de bus. De eerste was een toren met veel antennes, maar ik kon me
niet voorstellen dat het een vuurtoren was, hooguit een geleidelicht. Ik kon op internet
er ook niets over vinden. De tweede toren, de Deal Party vuurtoren, was een open
staketsel, een soort hoogspanningsmast met een geleidelicht. Die hoorde wel in de
collectie, maar de echte vuurtoren, bleek ons later, stond op een kaap op zes kilometer
bij ons hotel vandaan. Er heen lopen was geen optie, alleen of in een klein groepje hier
lopen is vragen om ellende, gezien de enorme armoede hier. Een toerist ruiken ze op
kilometers afstand, bij een groep leeuwen ben je waarschijnlijk veiliger dan hier. We
gingen kijken of we er op een andere manier konden komen. Het avondeten genoten
we samen met twee leuke dames uit de groep waarmee we al eerder aten. Wij namen
gegrilde vis met een salade. Het waren forse porties en de vis was goed. Ze hadden
vier toetjes, op suggestie van een goeie en erg leuke serveerster namen we ze alle
vier en deelden die gezuster-/gebroederlijk.

Een halo van de zon