Page 222 - tmp

Dag 20. Zaterdag 7 december 2024. Van Port Elizabeth naar Knysna.
Weer: zon, wolken; temperatuur: 20 - 21 °C.
Aantal km: bus 264, wandelen 2.
Accommodatie: Premier Hotel Knysna.

Het Donkin Reserve, de vuurtoren

Vanwege een stel luie mensen, die willen uitslapen, vertrokken we pas om 9:00 uur.
Dat is wel jammer want in de ochtend is het meestal een betere temperatuur en zie je
vaker dieren. Lily had bij het ontbijt nog een stevige aanvaring met een van onze
reisgenoten. Het was een echte hork, die alleen met zichzelf bezig was. We hadden
ons al eens vaker geërgerd aan hem. We waren niet de enigen. Een van de dames op
deze reis, had net als de hork, deze reis eerder gemaakt en kende deze man dus al
langer. Hij was in ieder geval geen spat veranderd. Wat was er gebeurd waarom Lily
met stoom uit haar oren en neus op hem afstapte. De man had een stoel gekozen en
was zijn ontbijt aan het ophalen. Een oudere dame uit ons gezelschap had haar
wandelstok en jas tegen zijn stoel aangezet, ze had niet gezien dat deze stoel al bezet
was. Bozig gooide hij haar spullen bij een andere tafel. Het was tenslotte ZIJN stoel.
Een normaal mens had de betreffende dame even opgezocht. Ze liep vlakbij en had
haar gezegd, dat de plaats al bezet was in plaats van al haar spullen ergens anders te
leggen. Lily was des duivels en stormde op hem af, om zijn oren te wassen. Hij vond
dat zij zich niet met hem moest bemoeien, maar Lily legde uit, dat als je met een groep
reist, je je sociaal moet gedragen en de fatsoensnormen moet naleven. Hij begon op
het laatst te schreeuwen en iedereen weet, dat schreeuwers nooit gelijk hebben. Lily
wees hem erop dat hij in een restaurant zat en dus z'n gemak moest houden. Een ding
was zeker, ze zullen geen vrienden worden. Diverse mensen spraken Lily aan en
gaven haar gelijk. Ik was al naar de kamer en toen wilde hij nog een keer zijn gram
halen, nou dan heb je aan Lily een goeie. Hij dacht natuurlijk dat als ik weg was, dat
zij wat meer timide zou zijn. Zijn oren kregen nog een stevige wasbeurt, Lily laat niet
over zich heen lopen. Na dit akkefietje gingen we naar de bus. We reden eerst naar
het centrum van de stad. Omdat de stad gevaarlijk is, moesten we in de bus blijven en
reden we langs een aantal kenmerkende gebouwen, zoals het stadhuis, kerken en een
aantal oude Engelse gebouwen, waarvan er veel helaas in verval waren geraakt. We
kwamen uit bij een groot grasveld waarop de Afrikaanse vlag aan een hele hoge
vlaggenmast stond. Dit was het Donkin Reserve, dat lag op het Belmont Terrace
Central. Vanaf hier had je een mooi uitzicht over de haven, maar voor ons belangrijker,
een vuurtoren uit 1861. Deze was echter niet meer in werking. Op een kaap dicht bij
de stad staat op kaap Recife de nieuwe vuurtoren. We zijn nog bezig geweest om daar
naartoe te gaan, maar dat bleek vrij lastig vanwege de veiligheid.