Page 290 - tmp

Roodvleugelspreeuw

Ook hier kan je 's avonds niet meer buiten lopen. Het hotel lag aan een groot marktplein
met allemaal souvenirstalletjes. Ze waren de markt aan het afbreken. Elke dag
opbouwen en afbreken met een stalletje dat propvol souvenirs staat. Met
steekkarretjes over de kasseien en via een omhooglopende weg moest alles worden
afgevoerd. Wat moesten die arme mensen (qua werkzaamheden, maar ook qua
inkomsten) allemachtig hard werken om alles elke dag weer weg te krijgen en
's morgens weer op te bouwen. De kleine wieltjes van de volgeladen karren bleven
steeds haken achter de kasseien. Wat een gemodder en dat iedere dag. Wij konden
zo ons hotel inlopen. Koffers mochten we de hele reis niet aanraken, die werden naar
de kamer gebracht. Goed voor de werkgelegenheid, maar ik heb er wel veel moeite
mee. Het voelt zo koloniaal en daarbij, je moet er maar op vertrouwen dat je koffer, bij
vertrek buiten de deur van de kamer staand, wel in de bus kwam. Gelukkig dat Steve
alles perfect controleerde. Hij kende op het laatst elke koffer bij kleur en eigenaar. Toch
had Lily's nieuwe koffer tijdens dit transport een flinke deuk opgelopen. Ik doe het
daarom liever zelf en dat geld kunnen ze zo van mij krijgen, maar dat kommt nicht in
Frage om het maar eens in Hoog-Nederlands te zeggen. Ons hotel was redelijk. De
kamer was niet echt ruim. Je moest zowat op het toilet klimmen om de deur dicht te
doen. Hoe dom kunnen ze zijn bij het ontwerpen van hotelkamers. De deur van de
badkamer ging naar binnen open. Die stuitte dan tegen het toilet, maar je kon de deur
haast niet dichtkrijgen zonder je tegen het toilet aan te persen. Veel douchedeuren
gaan naar buiten open, dat was dus herrie met de toegangsdeur. Die knalden tegen
elkaar. Stom, want na het douchen druipen de deuren en bij het openen is je
badkamervloer kletsnat. Er was hier ruim voldoende plek voor een deur die naar
binnen geopend kon worden. Er zijn ook bijna nooit voldoende haakjes of
handdoekrekken. Mijn handen jeuken soms om de boel te verbouwen, maar ik ga
verder met het verhaal. We hebben in het hotel gegeten. Lily nam gegrilde kipvleugels
in een sojasaus en ik vis. Lily nam ijs toe en ik crème brulée. Het was smakelijk maar
niet bijzonder.