Page 322 - tmp

Neethlingshof

We kwamen aan bij Neethlingshof, een bedrijf dat al eeuwen bestaat, maar
ondertussen al in veel handen is overgegaan. Er stonden een paar prachtige
gebouwen, in de oude Hollandse stijl, die je hier nog veel ziet. We hadden hier een
wijnproeverij en dat voor de ochtendkoffie, of thee voor mij. Als dat maar goed kwam.
We kregen eerst een rondleiding door het bedrijf en leerden over de weg van druif tot
wijn. We kwamen in enorme hallen met grote roestvrijstalen tanks van zo'n 5000 liter
elk. Eerst worden de druiven tot pap gemalen en dan gaan ze in een pers, een grote
tank waarin een enorme ballon wordt opgeblazen, waardoor ze tot het uiterste worden
uitgeperst. Dan volgt filtering, gisten toevoegen en nog wat handelingen. Dan gaat het
op eiken vaten, Frans of Amerikaans eiken. De eiken die ze hier hebben geplant
groeiden te snel door de warmte en daardoor werd het hout poreus. Dat wil je niet met
een wijnvat. We begonnen dorst te krijgen van al die praat.

De roestvrijstalen tanks De eikenhouten vaten

Gelukkig begon de schenkerij. We kregen twee witte en drie rode te proeven. Het
waren goeie wijnen, maar de meeste waren boven ons budget. Normaal proef je,
spuugt het uit en eet een stukje stokbrood om de vorige smaak te neutraliseren. Hier
hadden ze twee kleine stukjes hard brood, een beetje zoals een soepstengel. We
leerden ook over de proefetiquette, zoals het walsen van het glas, het ruiken, het
controleren op aanhangen van de druppels, kleur en helderheid en toen begon bet
geslemp. Veel slokten alles door en de rode konen en geanimeerd praat werden steeds
merkbaarder. Na deze ochtendopkikker liepen we weer vrolijk naar buiten. We zaten
midden tussen de wijngaarden. Om te controleren op ziekten stonden aan het begin
van de rijen druivenstokken rozenstruiken.