Page 100 - tmp

Aan het eind van de wandeling gingen we naar een woonhuis. Hier woonde een
architect die een traditioneel huis had opgeknapt. We kregen eerst zelfgemaakte
limonade, dus echte citroenlimonade, zoals het woord limonade al aanduidt. Het was
een mooi huis, vooral de bovenverdieping met een rijk gedecoreerd plafond met
houtsnijwerk. Na een bakje Turkse koffie en loukum (Turks fruit) kregen we een uur
om te lunchen. We liepen naar dezelfde tent als gisteren, maar een groot deel van de
ploeg deed dat ook. Dat kon niet goed komen met zoveel mensen. Daarom gingen wij
naar een ander restaurant. Daar zat een hele schoolklas. De hamburgers vlogen ons
om de oren. Kinderen en hamburgers, het kan ook niet anders. Lily bestelde een tosti
met kaas, worst en ham. Die was er een paar minuten later. Ik had een pide besteld,
een Turkse ovale pizza-achtig brood met kaas en gehakt. Dat duurde en duurde maar
en we hadden slechts één uur. Al gauw bleek waarom. De ene pizza na de andere
kwam eraan. Veel kinderen zaten te wippen op hun stoel van plezier. Kinderen en
pizza. Uiteindelijk kwam mijn hapje. Ik had nog twintig minuten om dat soldaat te
maken. Omdat ik de helft van de tosti al van Lily had gekregen, hoefde ik niet alles
alleen op te eten en kon haar de andere helft geven.