Page 138 - tmp

Wandelend naar de Xarra-boerderij

granaatappelbloem

De ronde bron zelf, de Blue Eye, was het begin van een riviertje. Het bronwater welde
op uit een gat onder water dat leek verlicht met een blauwe ledlamp. Het was er redelijk
druk. Op een gegeven moment haalde gids Gazmend me op. Hij wilde me een mooi
uitzichtpunt laten zien. We doken een smal bergpaadje in dat maar omhoog en
omlaagging. Ik had mijn Teva's aan die best wel veel grip hebben, maar het blijven
sandalen en ik had ook geen stokken bij me. Hij vloog als een berggeit voor me uit,
roepend dat ik dit best wel kon, maar ik was toch echt wel bang om te vallen door
uitglijden op de losse steentjes. Vroeger had ik totaal geen moeite met bergpaden,
maar door slechter evenwicht en stramme knieën heb ik toch wel hulpmiddelen nodig.
Mijn stappen op bergpaden waren vroeger altijd raak, stevig en zeker.