Page 140 - tmp

De Blue Eye

Bosbeekjuffer

Nu gebeurt steeds vaker dat ik, met bibberende knieën, bovenop een steil paadje naar
beneden met losse stenen sta en denk: "Ouwe lul, dit moet je niet meer willen." Maar
de nieuwsgierigheid won en ongeschonden kwam ik aan bij een mooi uitzichtpunt over
de blauwe rivier en het meer erachter. Met wat hulp van mijn handen kwam ik toch
weer ongeschonden bij het Blauwe Oog. Hier heb ik nog even zitten genieten van de
waterjuffers die als blauwe elfjes in groepen rondzweefden en dan steeds weer even
op de planten in het rond het water gingen zitten. We liepen hierna terug en genoten
nog van een ijsje, dat we wel hadden verdiend. We hadden het nog niet zo warm
gehad. Om 17:30 uur waren we in het hotel. Lily ging snel heur haar wassen. Gelukkig
was ons laatste wasje van vanmorgen alweer droog, zodat Lily de douchecabine kon
gebruiken. Het was weer zo'n stompzinnig ontworpen badkamer.