Page 4 - tmp
P. 4

Geschiedenis
               De Republiek Albanië (Albanees: Republika e Shqipërisë), ligt in het zuidwesten van
               de  Balkan  aan  de  Ionische-  en  Adriatische  Zee.  Albanië  grenst  kloksgewijs  aan
               Montenegro, Kosovo, Noord-Macedonië en Griekenland. De hoofdstad van Albanië is
               Tirana. Het land werd in 1912 onafhankelijk van het Ottomaanse Rijk en is sinds 1991
               een parlementaire republiek na de val van het communisme. De enige officiële taal in
               Albanië is Albanees. Het land heeft een oppervlakte van 28.748 km² en telt ongeveer
               2,4 miljoen inwoners. Albanië heeft een bewogen geschiedenis, maar stond de vorige
               eeuw bekend als een zwaar communistisch land. In de Tweede Wereldoorlog werd het
               land een satellietstaat van de Sovjet-Unie en raakte Albanië geïsoleerd van andere
               landen. Enver Hoxha was staatshoofd van de nieuw opgerichte Volksrepubliek Albanië
               in 1946. Enver Hoxha had nauwe banden met Jozef Stalin, voor wie hij bewondering
               had.  Nadat  Josip  Tito  in  conflict  raakte  met  Stalin  en  Hoxha  kritiek  had  op  de
               Joegoslavische  regering  en  de  manier  van  omgaan  met  de  Albanese  minderheid
               aldaar, stak Enver Hoxha veel energie in het Albanese Volksleger. Het telde uiteindelijk
               60.000 soldaten en 450.000 man reservepersoneel. In Albanië werden in die jaren
               tevens vele bunkers gebouwd, die door het hele land te zien zijn en zijn wapendepots
               aangelegd. Een aanval van Joegoslavië op Albanië bleef hierom ook uit. Na de dood
               van Stalin werd de band met de Sovjet-Unie minder en ontwikkelde Albanië banden
               met  de  Volksrepubliek  China.  In  deze  periode  kende  het  land  een  toenemende
               industriële beschaving, verstedelijking en economische groei die leidde tot een hogere
               levensstandaard. Ook op het gebied van onderwijs maakte Albanië stappen en werd
               analfabetisme  geminimaliseerd.  Enver  Hoxha  maakte  van  Albanië  het  eerste
               atheïstische  land  in  de  wereld.  Het  praktiseren  van  religie  werd  verboden,  waarna
               kerken en moskeeën werden gesloten en gesloopt. In 1978 zette China alle hulp aan
               Albanië  stop,  waardoor  het  land  in  de  ontwikkeling  begon  te  stagneren.  Na
               verkiezingen in 1991 kwam er na 40 jaar een einde aan het communisme in Albanië.
               In 1996-1997 verviel het land korte tijd in anarchie ten gevolge van een financiële crisis,
               veroorzaakt  door  grootschalige  ponzifraude  een  soort  piramidefraude  met
               beleggingen.  Sindsdien  is  Albanië  een  parlementaire  democratie.  Albanië  werd
               sindsdien lid van verschillende internationale organisaties en is daarbij kandidaat-lid
               van de Europese Unie. Sinds september 2013 is Edi Rama de premier van Republiek
               Albanië, waarna hij twee keer herkozen werd door de Albanese bevolking tijdens de
               verkiezingen van 2017 en 2021. Bajram Begaj is president van het land.

               Het was weer een rustige start. Ofschoon onze vlucht morgen pas na vijven vertrekt,
               hebben we opnieuw besloten een dag eerder naar de wal te gaan. Dat geeft rust.
               Tegenwoordig  kunnen  er  allemaal  problemen  optreden  op  de  weg  en  het  spoor.
               Daarom hebben we een hotel in Hoofddorp geboekt. Het bleek in deze tijd erg lastig
               een betaalbare kamer te vinden. Het hotel was een kwartiertje lopen van het station in
               Hoofddorp, maar dat was geen probleem. Schiphol lag, bij wijze van spreken naast de
               deur. Met de veerboot van 10:35 uur voeren we naar Harlingen. Het was een flink
               drukke boot, maar we vonden een mooi plekje dicht bij de uitgang. We hadden ook
               onze koffers mee, omdat we maar zes minuten de tijd hadden om de trein te halen. De
               boot  vertrok  vijf  minuten  te  laat,  maar  haalde  dat  tijdens  de  vaart  in.  Ruim  op  tijd
               kwamen we aan in Harlingen. We hadden meer speling dan verwacht om naar de trein
               te lopen, maar die brugwachters in Harlingen zijn altijd zo lullig om de brug open te
               gooien als reizigers van de boot naar de trein over de brug moeten, ook deze keer
               weer. Gelukkig was het maar één bruine vlootboot, maar soms gaat ie zelfs open voor
               een zeilbootje en kunnen reizigers, die niet snel ter been zijn, de trein missen.
   1   2   3   4   5   6   7   8   9