Page 106 - tmp

De Kyzylkym-woestijn

Het begon met diverse soorten soep en schalen met groenten, daarna kwam het
geroosterde vlees binnen, lams-, rundvee- en kippenvlees. Bij de pleisterplaats zaten
veel vogels, voornamelijk witte kwikstaarten en kuifleeuweriken. Ook waren er de
invasieve Indiase exoten, de treurmaina's die je over de hele wereld kan tegenkomen,
waar ooit Indiërs zich vestigden. Het was nog een flink stuk rijden om uit de woestijn
te komen. Het laatste deel van de woestijn was vlak, een grote uitgestrekte zandplaat
met wat borstelig, kwijnend groen. Uiteindelijk werd het groener, de katoen en
fruitboomvelden kwamen weer in het zicht en het werd al maar drukker en meer
bewoond, naarmate we dichter bij Buchara kwamen. Buchara is een van de
belangrijkste steden in het huidige Oezbekistan. De bevolking bestaat voor het
merendeel uit etnische Oezbeken en Tadzjieken. Samen met Samarkand vormt de
stad het historische en cultureel centrum van het land. We werden gedropt en hebben
in het hotel gegeten, omdat er een kunsttentoonstelling aan de gang was, een soort
Biënnale. Daardoor was er veel meer volk dan normaal en waren bijna alle restaurants
volgeboekt, evenals de hotels. Het had nog wel wat voeten in de aarde om aan eten
te komen. Er was wel een restaurant in ons hotel, maar ook dat zat redelijk vol, maar
er waren nog een paar tafels vrij. Bij de receptie vroegen we of we er met zes personen
konden eten. De receptionist ging het voor ons vragen en meldde dat het kon, maar
even later kwam er een vrouw aangestoven met opgestreken zeilen. Zij was de
manager van het restaurant en we konden niet beneden eten. Dat was wel mogelijk
op het (koude) dakterras. Er zat niets anders op. De dames waren al naar het dakterras
gegaan terwijl een van de reisgenoten en ik bij de receptie ons beklag deden over de
hele zaak. De receptionist wrong zich in alle bochten en verontschuldigde zich. Plots
kwamen de dames weer naar beneden. We mochten uiteindelijk toch beneden eten.
Daar zat al een groep, maar er was plaats zat voor ons. Het was ook gemakkelijker
voor de ober, die nu niet een aantal trappen moest lopen om het eten te brengen.
Gelukkig dat bij de dame in kwestie het gezonde verstand prevaleerde boven de
ergernis, dat iemand anders zich met haar taak bemoeide. We kozen lamsvlees met
groenten. Het smaakte weer prima.