Page 110 - tmp

We werden afgezet bij een park. Daarin lag het mausoleum van Ismael Samadi, dat
de
werd gebouwd in de 10 eeuw n.Chr. als de laatste rustplaats van de machtige en
invloedrijke islamitische Samaniden-dynastie die van ongeveer 900 tot 1000 over het
Samanidenrijk heerste. Het bevatte vroeger drie graven. Het mausoleum wordt
beschouwd als een van de iconische voorbeelden van vroege islamitische architectuur.
Het was ook bijzonder met de vele versieringen van baksteen. De Samaniden
vestigden hun feitelijke onafhankelijkheid van het kalifaat van de Abbasiden in Bagdad
en heersten over delen van het huidige Afghanistan, Iran, Oezbekistan, Tadzjikistan en
Kazachstan. Het is het enige overgebleven monument uit het Samaniden-tijdperk. Het
gebouw was perfect symmetrisch, compact van formaat, maar monumentaal van
structuur. Bij de bouw combineerde men multiculturele bouw- en decoratieve tradities,
zoals Sogdische, Sassanidische, Perzische en zelfs klassieke en Byzantijnse
architectuur, maar er waren ook kenmerken te zien die gebruikelijk zijn in islamitische
architectuur, een ronde koepel en minikoepels, spitsbogen, uitgebreide portalen, zuilen
en ingewikkelde geometrische ontwerpen in het metselwerk. Op elke hoek gebruikten
de bouwers van het mausoleum speciale constructies, die een architectonische
oplossing waren voor het probleem van het ondersteunen van de cirkelvormige koepel
op een vierkant gebouw. Het gebouw verdween enkele eeuwen na de bouw onder slib
ste
en zand door overstromingen en aardverschuivingen maar werd uiteindelijk in de 20
eeuw blootgelegd door archeologische opgravingen uitgevoerd onder de Sovjet-Unie.
de
In de 10 eeuw was Buchara, de hoofdstad van de Samaniden, een belangrijk politiek-
handels- en cultureel centrum dat wetenschap, architectuur, geneeskunde, kunst en
literatuur bevorderde. De culturele en economische welvaart werd aangewakkerd door
de strategische ligging langs de Zijderoute.

Het Chashma-Ayub Mausoleum