Page 132 - tmp

Omdat veel restaurants vanwege de Biënnale volgeboekt waren hadden we 's middags
gereserveerd in ons hotel. We waren blij dat het kon. Om 19:30 uur waren we bij het
restaurant onder in het hotel. Het zat helemaal afgeladen, de paar tafels die
gisterenavond vrij waren, zaten nu ook vol. Er was weer veel verwarring en ze waren
druk aan het overleggen. Uiteindelijk kwam eruit dat we een halfuurtje moesten
wachten. Ik was er al sceptisch over, want iedereen zat nog druk te eten. We waren al
van plan om na het eten nog even de verlichte stad te bekijken en gingen dat nu maar
doen. We liepen over het gebied waar de Biënnale was en zagen een aantal
kunstwerken.

Lily leidde me door het labyrint van kamers en gangen waar van alles te zien was op
schilder- en beeldhouwgebied. Het was gezellig druk in de stad met veel flanerende
mensen. Toch vonden we Khiva indrukwekkender. Onderweg kochten we nog wat
lekkere nootjes en gekonfijt fruit als noodrantsoen. We kwamen terug in het hotel na
veertig minuten en toen moesten we nog weer dertig minuten wachten. Daar hadden
we geen zin in. In de kamer tegenover ons zaten twee vrouwen. Er was vanmorgen
wat consternatie geweest, want hun deur kon niet meer op slot. Het waren slimme
vrouwen, want met een BH wisten ze de deur zo vast te zetten dat ze veilig de nacht
door konden komen. De volgende ochtend stuurden ze op de foto-groeps-Whatapp
een foto van hun slimme oplossing. Er kwam gelijk een stel grappige antwoorden op
hun post zoals: 'B'etrouwbare 'H'oudgreep voor elke hoteldeur, 'B'ijzonder 'H'ulp-
vaardig. Gelukkig werd de deur gerepareerd. Ik liet een van de hotelmedewerker de
foto zien van de B'ijzonder H'andvaardigheid van de dames. Hij wist niet waar hij moest
kijken. Deze dames gaven ons de tip om de twee restaurants aan beide zijden van het
hotel te proberen. De ene zat stampvol, bij de andere was nog plaats. De ober had
een prachtige traditionele trouwmantel aan. We namen één bord voor ons tweeën met
kip en groenten en wat patat. Het bleek een enorme portie die zelfs voor ons beiden
nog te groot was. Het smaakte heerlijk, maar toch stond het eten mij tegen. Dat komt
vanzelf weer goed. Lily nam baklava toe, die heel anders was dan de Griekse of Turkse
varianten, zoals wij die kennen. Dit was meer een stuk gebak en het droop ook niet
van de honing. We gingen voldaan terug naar ons hotel, misschien 25 stappen.
Jammer van mijn buik, maar het was weer een prachtige dag.