Page 134 - tmp

Dag 8. Zondag 5 oktober 2025. Oezbekistan: van Buchara naar Samarkand.
Weer: zon; temperatuur: 14 - 24 °C.
Aantal km: lopen 1, bus 289.
Accommodatie: Al Madina, Samarkand.

De Buchara Chor Minor

Na het ontbijt vertrokken we naar Samarkand. De eerste stop was bij een oude moskee
met vier minaretten. Het gebouw was niet meer als moskee in gebruik. We mochten
naar het dak klimmen, maar dat leverde geen bijzondere plaatjes op. Op een van de
minaretten was een nagemaakt ooievaarsnest met twee kunstooievaars erop. We
hadden dat al meer gezien in deze stad. Vroeger wemelde het in dit gebied van de
ooievaars. De Buchara’s hebben ooievaars altijd met respect behandeld. Men
geloofde dat als een vogel zich op het dak van een huis vestigde, dit geluk en
ste
voorspoed beloofde. Echter in de 20 eeuw begonnen de Zakhkash te verdwijnen.
Dat was een complex systeem van grote irrigatiekanalen rond Buchara. Deze kanalen
verzorgden de drainage van moerassige gebieden en spoelden het zoute grondwater
weg. Met de groei van de stad werden ze opgevuld om plaats te maken voor gebouwen
en wegen. Als gevolg hiervan verloor Buchara een aanzienlijk deel van zijn
waterreservoirs, en daarmee verdwenen ook de kikkers, insecten en kleine vissen, dus
de belangrijkste voedselbronnen voor ooievaars. Omdat ze hun gebruikelijke
leefgebied kwijtraakten, werden de vogels gedwongen de regio te verlaten. Tegenover
de moskee was een souvenirwinkel met allemaal Russische parafernalia. De winkel
lag vol met uiteenlopende spullen, zoals oude legermutsen en andere legerspullen
waaronder geweren en Kalashnikov's, maar ook fototoestellen en filmcamera's. Er
lagen heel veel Russische insignes, meest militair, oude paspoorten, je kon het zo gek
niet bedenken. Na dit bezoek reden we naar een grote pottenbakkerij en weverij in
Gijduvan. Hier werd prachtig aardewerk gemaakt. Ze lieten ons zien hoe dat in z'n
werk ging. Ook werden er kleden en tapijten gemaakt van zijde en wol. Er waren echt
prachtige stukken bij, maar zeer duur. Als je ook zag hoeveel werk erin zat op de
weefgetouwen of eigenlijk knoopgetouwen, want het waren allemaal geknoopte
tapijten. We gingen weer verder op de lange weg naar Samarkand. De katoen en
andere landbouwgronden maakten plaats voor woestijn en daarna kwamen we weer
in wat vruchtbaardere streken. Om 15:00 uur reden we de grote stad Samarkant in.
Ons hotel lag in een van de buitenwijken. We hadden nu mooi de tijd om achterstallig
werk uit te voeren. Allebei waren we flink achter. Deze stad had vroeger al een grote
aantrekkingskracht op mensen. In de middeleeuwen was het een bloeiende
universiteits- en handelsstad. De aantrekkelijke geografische ligging in de Serafšān-
vallei maakte Samarkand een van de belangrijkste steden van Centraal-Azië.